محمد بن هندوشاه نخجوانى
20
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
بر نظر اصحاب بصيرت مخفى نيست كه تا سايهء چتر سپهرساى آن « 1 » سايهء مرحمت خداى بر مفارق اهالى ايران زمين افتاده در فتح ابواب معدلت و نشر جناح نصفت آن مساعى جميله تقديم فرموده و مىفرمايد كه از هيچ خسرو ( * ) جهاندار نشان « 2 » ندادهاند و باز « 3 » در چشم « 4 » مواد ظلم و عدوان و هدم هياكل « 5 » جور و طغيان تيغ گوهربارش آن تأثير « 6 » كرده و مىكند كه « 7 » در هيچ عصر و زمان مقدور « 8 » نفوس بشرى نبوده روزبروز بفر دولت جهانگيرش اسباب ترفّه عالميان متزايدست و امداد مرحمت « 9 » يزدانى بروزگار ايشان متواتر و متعاقب شعر « 10 » ذات مباركش كه بماناد تا ابد * در نعمت مخلد و در دولت جوان « 11 » دين را بعون شامل خويش آن نظام داد * كز هيچ پادشاه ندادست كس نشان « 12 »
--> ( 1 ) - پ ث : اين ( * 2 ) - پ : و جهاندار نشان ، ت : جهان و ازيشان ( 3 ) - ث : بار ( 4 ) - ب : حسم ، ث : چسم ( 5 ) - پ : حذف شده ( 6 ) - ب : تاثير ، ت : ناثير ( 7 ) - ت : حذف شده ( 8 ) - پ : مغرور ، ت : مغدور ( 9 ) - ب : از - يزدانى - تا - طيب الله - حذف شده ( صفحه 26 - 20 ) ( 10 ) - پ ث : حذف شده ( 11 ) - پ : شعر - افزوده ( 12 ) - ت : بعد از اين بيت - بى ضرب و طعن تيغ و سنان در دل عدوش * هست ان نهيب ازو كه ز تيغ آيد و سنان - نوشته به بيت پنجم رجوع شود