محمد بن هندوشاه نخجوانى
12
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
مستشهدات مطرّز و موشّح « 1 » و معانى را مقرّر و موكّد گردانيد و بر سبيل احماض بفهم متأملان رسانيد تا اگر از كثرت مطالعهء تراكيب « 2 » انشايى « 3 » مستوحش گردند بتأمل آن نوع از اطايب « 4 » كلمات و احاسن « 5 » عبارات استيناس يابند و از قاعدهء كه « 6 » مدعيان انشا بر طريق جدول نهادهاند و اين فن را كه اتيان « 7 » بدان صعوبتى هرچه تمامتر دارد مشگلتر گردانيده « 8 » و تصور كرده كه داد سخنرانى « 9 » آنست كه ايشان دادهاند « 10 » و توقع « 11 » تحسين بىنهايت در غير موقع داشته به كلى محترز و مجتنب « 12 » شد و آن نوع ارشاد « 13 » را كه عين اغواست « 14 » كالعدم انكاشت « 15 » و اين جمع را كه ( * ) بحقيقت مستفادست از فيض الهى و « 16 » موسوم « 17 » بكتاب دستور الكاتب فى تعيين المراتب « 18 » در سلك
--> ( 1 ) - پ : موشّج ( 2 ) - ت : تركيب ( 3 ) - پ : انشا ( 4 ) - پ : ناخوانا ( 5 ) - پ : اجناس ( 6 ) - ث : حذف شده ( 7 ) - ب : اتبان ، پ : ايان ، ت : انيان ث : ايتان ( 8 ) - ت : در حاشيه - نيده - نوشته شده ، ث : گردانيد ( 9 ) - ت : دانى آن ( 10 ) - ت : داده ( 11 ) - آ ب ت : حذف شده ( 12 ) - آ : محتنب ( 13 ) - ث : راست ( 14 ) - ث : اعواست ( 15 ) - ث : پنداشت ( * 16 ) - پ : حذف شده ( 17 ) - پ : موسومست ( 18 ) - ث : روى سطر نوشته شده