مينياتورهاى بعدى او را همواره در حال خواندن قرآن و يا ذكرگويى با تسبيح نشان مىدهند ، در ماه مارس سال 1707 درگذشت ، حدود 90 سال داشت و پسرانش نيز در اصل براى به دست گرفتن حكومت سرزمينى فرورفته در هزاران مشكل خيلى پير و از كار افتاده بودند ؛ اين حتى به كامبخش ، جوان‌ترين و محبوب‌ترين پسر اورنگ زيب كه اوداى پورى محل در سال 1667 برايش به دنيا آورده بود ، نيز مربوط مىشد . اورنگ زيب در آخرين خواسته‌اش نوشته است كه ميل دارد در دكن در خلد آباد نزديك اورنگ آباد و در واقع كنار آرامگاه زين الدين عارف به خاك سپرده شود . قبر او محصور به شكلى ساده ، در زير آسمان آزاد در آنجا قرار دارد ، مثل بابر بنيان‌گذار سلسلهء سلطنتى كه در قبرى از همه طرف آزاد و باز در كابل آراميده است . بدين‌ترتيب حلقه بسته مىشود . چون آنچه بايست در 150 سال بعدى اتفاق مىافتاد فقط يك فروپاشى توقف‌ناپذير بود - و تا زمانى كه در سال 1857 همه چيز ويران شد ، كاملا به ندرت بار ديگر چيزى از شكوه و جلال قديم دربار مغول درخشيد .