و دل از كار بازمانده قدم فرار در وادى اضطرار نهادند و پروين جمعيت ايشان ، بنات النعش ديدهء روزگار گرديد . و نعش مطهر آن سرور را حسين بيك لله و خليفة الخلفا كه در آن وقت به « خادم بيگى » اشتهار داشت از خاك مذلت و هوان به روضهء رضوان يعنى حظيرهء متبركه و بقعهء منورهء صفيهء صفويه نقل نموده در جوار مرقد آباى عظام و اجداد كرامش مدفون ساختند . و اين واقعهء عظمى بعد از سه سال از شهادت سلطان حيدر روى نمود .