را براى قروضم نقد بدهند و نصف ديگر را در ظرف دو سال . و والدهء حسين را كه همراه مىبرم به عراق عرب . همشيرهء آن‌ها را هم ، يا خانهء حاجى خان پسر ميرزا زين العابدين البرز را كه همسايهء اينجا است مىخرم يا حاصل مباح مىكنم و آنجا مىنشانم و اگر آنجا نشد ، خانهء معتضد السلطنه را از فرزندى سعد الملك مىخرم ؛ براى آن‌ها كافى است . ولى تا ممكن است ، فروش يكى از اين دو فقره ملك را بر فروش خانه راجح مىدانم ، براى آن‌كه وقتى مىميرم ، بعد از هفتاد سال زحمت ، مجلس ختم من در خانهء خودم باشد . خواهى گفت كه مثل مسافرت عموى من و قطع علاقهء او ، حكايت بازرگانى است كه شيخ عليه الرحمه در گلستان نوشته است . پيوست سوم اما تهران ، از اول ميزان تا اواسط قوس بارندگى زياد و بىاندازه شد . ليكن از اين تاريخ تا به حال بارندگى نشده ، مگر دو فقره برف كه به كوه آمده است . ولى از اقبال بىزوال حكمران دار الخلافه ، نرخ غله ترقى نكرده است ؛ ولى ساير چيزها از قبيل برنج و روغن و ذغال و گوشت به جائى رسيده است كه دسترس دارندگان نيست ، چه رسد به فقرا و ضعفا كه اگر امسال هوا را مثل سنوات قبل سرد و سخت كرده بود ، از بىذغالى مردم تلف مىشدند . با اين حالت ذغال نيست . برنج خروارى 42 تومان ، روغن خروارى 180 تومان . قس عليهذا . زياده مطلبى نيست . پيوست چهارم فرمانفرما بعد از ورود عراق ، نجم السلطنه « 60 » را در اندرون براى فارس و كرمان به كار انداخته است . كرمان كه گذشته بود ، ولى در باب فارس حرف مىزند و روز 22 كاغذى نوشته بود كه به توسط محمد تقى خان به اتابك برسد . مىگفت ، چهار ورق بود ، همه را خواند و به من گفت ، به آدمش بگو برود ؛ من بعد از زمستان او را به توسط تو مىخواهم و جواب مىگويم . ولى از قرار تقرير ، محمد تقى مىگفت ، يا به تهران مىآيد يا به حكومت . خلق

--> ( 60 ) - نجم السلطنه دختر فيروز ميرزا و حاجيه هما خانم ( دختر بهاء الدوله ) و خواهر فرمانفرماست . شوهر اول وى وكيل الملك كرمانى از خانوادهء محتشم السلطنه بود و از وى دو دختر داشت . شوهر دومش وزير دفتر بود و از او يك دختر و يك پسر داشت . اين پسر دكتر محمد مصدق بود . شوهر سوم وى وكيل الملك تبريزى از خانوادهء نظام العلماء بود كه از وى يك پسر داشت كه ثقة الدوله ديبا باشد . نفوذ نجم السلطنه در دربار ، معلول وجود خواهرش سرور السلطنه حضرت عليا همسر مظفر الدين شاه بود .