عاقبت‌انديشى كرده براى اينكه تاريخ بعد از وفات نادر شاه افشار تجديد نشود و پيوسته شده‌ها دستخوش پراكندگى نگردند و براى اينكه قوهء ملى منظمى نگاهدارندهء اصلاحات اساسى تازه بوده باشد و بالجمله براى اينكه بآيندهء مملكت اطمينان كامل بتوان داشت چه از داخل و چه از خارج تا زنده است پايهء حكومت ملى متزلزل شده را با رعايت اقتضاى زمان مستحكم بسازد و قانون را به تمام معنى بجاى قوهء شخصى بگذارد و برود در اين صورت بزرگتر كارى كه شايسته باشد در رأس كارهاى او قرار داده شود اين كار خواهد بود و مراد من از جمله‌ئى كه مكرر گفته و نوشته‌ام ميان ايران و سعادتش اكنون يك قدم فاصله است و آن يكقدم را تنها دولت ميتواند بردارد همين بود كه نگارش يافت و گرنه پوشيده نيست كه قهريات و شخصيات قابل دوام نميباشد . در تاريخ هفتم ماه اسفند يكهزار و سيصد و شانزده در موقع تجديد نظر بمندرجات اين جلد از كتاب خود براى تكميل آنچه در بالا گفته شد بنگارش اين سطور پرداخت خدايا عاقبت محمود گردان - مؤلف يحيى دولت‌آبادى .