صورت‌پذير نيست و موفقيت حاصل نميگردد اما از آنجا كه من از خيالى كه بر سرم افتاد به زودى منصرف نميشوم خاصه كه كار را صحيح دانسته براى مقصد اصلى مفيد بدانم اينست كه اولا ايرانيان را منع ميكنم انجمن ديگر در مقابل انجمن سعادت داشته باشند و اگر بواسطه اعضاى آن كه فقط براى جمع‌آورى اعانه انتخاب شده و به كارهاى مهمتر نميتوانند دخالت نمايند نگرانى دارند مىتوانند اعضاء را تغيير داده يا اشخاص باسياست را به آنها ضميمه نمايند و بهرصورت نگذارند اختلاف كلمه حاصل گردد هركدام از اعضاى انجمن را هم كه ميبينم باتفاق و اتحاد نصيحت مينمايم و چون تصور ميكنم انجمن سعادت ميتواند با اصلاحاتى كه در آن بشود مركز ملى ايران در خارج بوده باشد به اين خيال بلندن و پاريس و نقاط ديگر كه رفقاى مهاجر هستند كاغذ نوشته آنها را دعوت مينمايم از جمله شرح ذيل را بميرزا اسمعيل خان ممتاز الدوله كه رئيس مجلس شورايملى بوده بپاريس مينويسم : از تمام كارهاى ما مهمتر تشكيل كميته مركزيست كه تا چندى در خارج ايران داير مركز افكار و محل رد قبول و منبع تعليمات و مرجع مهام امور سياسى خارجه و داخله و حرف ربط ميان ملت و مراكز آزاديخواه دنيا بوده باشد البته اگر از اول مشروطيت ايران چنان كه مكرر مذاكره شده چنين مركزى در خارج ايران تشكيل شده بود بسيارى از حوادث كه واقع شد رو نميداد اكنون هم هريك روز تأخيرش موجب تقويت وقت است البته ميدانيد با بودن چند تن در پاريس چند تن در لندن و چند تن در استانبول بىخبر از حال و كار يكديگر و هرحوزه يا هرشخص به خيال خود حركت نمايد كارى صورت نگرفته استغاثه وطن بيكس جواب گفته نميشود عقيده من اينست اشخاصى كه ميخواهند براى سعادت آتيه وطن بكوشند بايد در اول زمان امكان در يك جا مجتمع شده تشكيل انجمن مركزى را داده زان پس هركدام هرمأموريتى بهر كجا حاصل كردند در انجام آن خدمت بكوشند البته اقدامات آذربايجانيان روى ملت را سفيد كرده و اگر اميد نجاتى باشد بغيرت آنها است ولى بديهى است استخلاص يك مملكت مانند ايران از چنگال ظلم و ستم و اداره نمودن آن با بىپولى بيعلمى و بىاتفاقى در مقابل سياست‌بازيهاى اجانب و اغراض شخصيه بعضى خاصه معممين از