امين احمد رازى صاحب تذكرهء هفت اقليم ( تأليف در 1002 ه . ) دربارهء قدرى شيرازى مىنويسد : جوانى بود كه خورشيد پيش جمال او خجل بودى و سرو با قد او پاى در گل . . . هنوز اثرى از آن جوانى باقى بود كه آهنگ تجارت دكن نمود . در هنگام معاودت چشم بد روزگار به دو رسيد و در درياى زخار عمان طعمه نهنگ جان ستان گرديد . . . و او در آن سن به لطف طبع اشعار عذب از خلوتگاه ضمير به عرصه ظهور مىآورد . 14 سيد محمد رضا طاهرى مصحح تذكرهء هفت اقليم ذيل احوال قدرى شيرازى مىنويسد : قدرى شيرازى همان است كه در صبح گلشن او را از تاجران شيرازى و در نگارستان سخن در يك جا منسوب به شيراز و ديگر جا بدون نسبت به جايى ديگر ذكر كرده و اين قدرى در عهد اكبر شاه به هندوستان آمده و هنگام عود به وطن جانش از مخالفت هوا تباه گرديد . . . « قدرى » شاعر قادر و از اقران قيدى شيرازى است . . . آن دو در نهصد و هشتاد و هفت به رفاقت هم رهسپار هند شده به زودى هر يك گرفتار حادثه‌اى شده در گذشتند . مرهم وصل به زخم دگرى نپسندى * گر بدانى كه چها با دل ريشم كردى بر زبان صد گله داريم و تو در عرض گناه * يك سخن گفتى و شرمندهء خويشم كردى 15 بدين ترتيب قدرى شيرازى با قيدى همسفر هند بوده و نيز با عرفى در يك انجمن بوده‌اند . عرفى نيز به هند سفر كرده و در شرح حال او آمده كه از جرون به دكن و از آنجا به هند رفته است . 16 همگى اينان معاصر با جلال الدين محمد اكبرشاه گوركانى بوده‌اند . اكبر در فاصله سالهاى 1014 - 963 ه . ق سلطنت كرده است و درگذشت هر سه شاعر شيرازى همراه نيز در زمان حيات او بوده و چنان كه ذكر شد قدرى در 987 ه . ق . و به گزارش آقا بزرگ طهرانى در 989 ه . ق بدرود حيات گفت . 17 لذا مرگ او خيلى پيش از واقعهء فتح قشم و هرموز بوده است . يكى از نويسندگان معاصر ، قدرى شيرازى را عضو