چشم عالم [ 41 ب ] روشنست از نور او * ديده‌ام روشن بجان شمس الدين و شاه شمس الدين چهل سال عمر يافت ، و او را سه پسر عالىمرتبه بود : شاه جلال الدين ، شاه بدر الدين ، شاه تقى الدين . و شاه تقى الدين را خداوند كريم دو خلف كرامت فرموده بود : سيد خليل اللّه و شاه شمس الدين . چنانچه بزرگى فرمود ، شعر : آنكه نامش نوربخش ماه بود * نام او سيد خليل اللّه بود آنكه خورشيد از جمالش جام داشت * شاه شمس الدين محمد نام داشت و فرزند سيوم شاه خليل اللّه شاه محب الدين حبيب اللّه بود ، و چون تولد يافت جدش فرمود « شاه السند و شهيد الهند » ، و چنانچه سابق گزارش « 1 » يافت در خدمت والد بزرگوار بجانب دكن رفته در آنجا وفات يافت . و خلف چهارم آن حضرت شاه حبيب الدين محب اللّه بود . در وقتى كه آن مولود خجسته مسعود از افق غيب جمال نموده به نظر كمال بين جدش بردند در بيان تاريخ مدت حياتش فرمود ، شعر : محب اللّه من اى نور ديده * خليل اللّه را مهمان رسيده بسى سال و بسى ماه و بسى روز * بماند او باخلاق حميده و مدت حيات آن‌جناب هفتاد و هشت سال و دو ماه و دوازده روز بوده ، و اين ولايتى است كه عقل دوربين در اين معنى [ 42 الف ] حيران است . و چنانچه سمت ذكر يافت شاه حبيب الدين محب اللّه باتفاق والد غفران‌پناهش شاه برهان الدين خليل اللّه بجانب دكن رفته بعد از آنكه والدش از وحشت‌آباد عالم فانى بنزهت سراى جاودانى انتقال نموده در خليليهء دكن مدفون گرديد ، قايم - مقامى و احياى سلسلهء عليهء نعمت اللهيه به آن جناب مقرر گشت و در همان ولايت بتلقين سالكان طريق هدايت و ارشاد سرگشتگان سبيل غوايت اشتغال مينمود ، تا آنگاه كه عازم رياض رضوان گشته در خليليهء دكن بجنب مرقد منور والد

--> ( 1 ) - اصل : گذارش