گفتار در بيان رسيدن آن حضرت بمكهء معظمه و شرف طواف دريافتن و واقعاتى كه در آن حين و بعد از آن روى نمود بعد از تحمل رنجهاى گوناگون آن حضرت آن مسافت را بقدم توكل طى نموده بشرف روشنائى روز وصال كعبهء مراد رسيد و از زلال سرچشمهء زمزم مقصود سيراب گرديده از جام « فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ » شراب ناب اسرار قربت و الفت « وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً » دركشيد و لباس با اساس « نظر الى الكعبة عبادة » در پوشيد و خرقهء هستى هردو كون از گردن بيرون كرده كه « الدنيا حرام على اهل الاخرة و الاخرة حرام على اهل الدنيا » ، خليلانه رداى شوق بر دوش انداخته ، عالمانه از بين العلمين صفين عبور فرموده ، عارفانه [ 16 ب ] بر عرفات معرفت برآمده ، صوفيانه بصفاى دل و مروه عزيمت نمود و دست بر حلقهء توكل زد . و چون شرايط طواف بتقديم رسانيد صحبت ايشان با شيخ عبد اللّه يافعى اتفاق افتاد . و چون بصحبت پر فيض شيخ عبد اللّه رسيد او را مشغول بارشاد طالبان يافت ، لحظه‌اى توقف نموده استماع سخنان جان بخشش كرد ؛ و از مضمون كلام با نظامش بر كيفيت احوالش اطلاع يافته مجال بيرون شدن از صحبت شريفش مصلحت ندانسته دست در دامن صحبتش زده فرمود كه در ايام سيرو سلوك بعد از ملاقات صحبت سيد محمد آفتابى چون شيخ عبد اللّه يافعى نديدم . هرجا احوال اهل حالى معلوم نموديم او را چون قطره و خود را دريا يافتيم ؛ چون بصحبت شيخ المحققين شيخ عبد اللّه يافعى رسيديم او را چون دريا و خود را مانند قطره ديديم . بعد از چند مجلس كه با يكديگر صحبت داشتند روزى شيخ عبد اللّه كتابى بر دست گرفته روى بجانب آن صف‌آراى ميدان طريقت كرده گفت اى مخدومزاده ، اين كتاب حديثى است [ 17 الف ] كه از جد شما ميدانند و بعضى « موضوعى » است جمع آورده و در اين كتاب ضبط نموده‌ايم . برداريد و مطالعه نمائيد تا هرحديثى كه بشما برسد معلوم داشته باشيد كه صحيح است يا موضوعى است . و حضرت ولايت‌مرتبت مدت هفت سال در صحبت شيخ عبد اللّه يافعى مريدانه