محمد مفيد مستوفى بافقى

342

جامع مفيدى ( فارسى )

سيد حسيب نجيب امير محمد رفيع ولد مرحوم امير محمد ابراهيم جوانيست ستوده‌خصال به زيور صلاح آراسته و به اقسام كمال پيراسته ، هم در عهد شباب به دستيارى عنايت الهى و به پايمردى همت متوجه حجاز گشته به شرف طواف بيت اللّه الحرام استسعاد يافته به وطن مألوف مراجعت نمود و اكنون به تحصيل علوم دينيه و آداب فرايض اشتغال دارد . افادت دستگاه مولانا عبد الباقى خلف مرحوم مولانا زين العابدين است كه شمه‌اى از صفات آن‌جناب به دستيارى كلك وقايع‌نگار درين رساله نگارش يافته ، و مولانا عبد الباقى در اكثر علوم مهارت تمام بهم رسانيده و در حسن خط انگشت‌نماى دورونزديك شده خط نسخش [ 263 ب ] ناسخ مرقومات متقدمين و حسن خطش مرضى طبايع متأخرين . حاوى فضايل نفسانى شيخ يحيى عشيره اردكانى به صفت علم و فضيلت و زهد و عبادت موصوف بود . در بدايت حال از قصبهء طيبهء اردكان كه محل توطن آباء و اجدادش بود به دار السلطنهء اصفهان رفته به افاده و استفاده همت گماشت و در خدمت علماى آن ديار استماع حديث و تحصيل علم فقه و تفسير و قراءت نموده در جميع علوم مهارت كامل پيدا نمود و در آخر علماى انام و فضلاى كرام به اجتهادش اذعان فرمودند . اما او در همان ايام داعى « يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ، ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً » را لبيك اجابت گفته به جهان جاودان توجه نمود . ملا ميرزا على بافقى آن‌جناب به صفت فضل و تقوى و پاكيزه روزگارى و پرهيزگارى مشهور و معروف بود و مدتها در « مسجد جامع كبير » خطهء يزد گوشه اختيار كرده به طاعت و عبادت شبانروزى اشتغال داشت و بعد از چند روز كه به صوم مىگذرانيد يك روز [ 265 الف ] افطار ميكرد و هرگز پيرامن دنياى فانى نمىگشت ، شعر :