خصوصيات و وقايع احوال خسروان مظفرى به قلم فصاحت رقم مرقوم ساخته و بلبل - نوايان گلشن انشا و نغمه‌پردازان چمن املا به هزار زبان اعتراف نموده‌اند كه در هيچ‌وقت و اوان عذار اجزاى تأليف را به مثل الفاظ درر نثار آن نسخه به خط و خال عنبرفام زيب و زينت نداده‌اند . و در سنهء تسع و ثمانين و سبعمائه معمار همت مولانا معين الدين در اهرستان بموضع « داربندك » طرح مسجدى عالى اساس و گنبدى رفيع ارتفاع انداخته در نهايت خوبى و تكلف به اتمام رسانيده و پنجرهء كاشى بر شارع گذاشت و باغى دلگشا در جنب مسجد احداث فرمود و در سنهء مذكوره به مقتضاى « كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ » بناى حيات آن‌جناب انهدام يافته در گنبد مسجد مزبور مدفون گرديد . [ 256 الف ] و بسبب طول زمان خرابى تمام به آن عمارت راه يافته بود و از مجالست زهاد و عباد محروم گشته بود . در سنهء احدى و ثمانين و الف هجرى معمار همت عالىنهمت حضرت سيادت‌منقبت فرشته خصلت نيكو سيرت زبدهء اكابر و اعاظم قدوهء سادات ذو المكارم ، شعر : همه حسن و همه خلق و همه حلم * همه لطف و همه جود و همه علم اعنى ميرزا محمد كاظم دارائى كه ذات محمدت صفاتش از ذكر مكارم و اوصاف مستغنى و طبع درّاكش به انواع فضايل و كمالات متحلى ، شعر : چراغ روشن از نور امامت * مه تابنده بر برج كرامت به تعمير مسجد و مزار مزبور ساعى گرديده در نهايت تكلف و صفا به اتمام رسانيد . الحال از رفعت فلك‌فرساى گنبد مقصوره و جماعتخانه‌اش خيمهء مينافام سپهر خجل گرديده و در لطافت ابنيهء رفيعش قصر خورنق پردهء احتجاب بر رخسارش كشيده ، بيت :