[ مقدمه مؤلف ] بسم اللّه الرحمن الرحيم نحمدك يا ذالجود و الفضل و الاحسان و نشكرك [ . . . . ] مواهب الآلاء و النعماء فى كل حين و اوان . حمد و شكر بيقياس خداوندى را سزا است كه سازندهء كارهاى مسكينان و برآ [ ورندهء ] حاجات درماندگانست ، پروردگارى كه شمع جان عارفان بنو [ ر . . . ] او افروخته و طاير وهم در فضاى مدايح و محامدش پروانه‌وار بال و پر سوخته ، كريمى كه عطايا و انعامات بيدريغش اصناف خلايق را شامل و روزى ايشان پيش از وجودشان متكفل « وَ أَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ [ يَشاءُ وَ اللَّهُ ] ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ » و صلوات و سلام بر آن مظهر جامع كه مخاطب است به آيهء كريمهء « إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ » و آن حبيبى كه طغراىنامهء اوست كه « وَ إِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » . شعر اى كان سخا و عالم جود * شايستهء بارگاه معبود بودى تو مكرم اندر آن [ . . . ] * [ a 2 ] كادم بجهان نبود موجود آئينهء معرفت كسى را * بىپيروى تو روى ننمود و بر آل و اتباع او كه هريك مهر آسمان امامت و درّ درج سعادت و كرامتند « و حبهم فرض على كل مسلم » . باد دايم تحيت بسيار * بر روان ائمهء اطهار آن بزرگان ملك و ملت و دين * شهسواران عرصهء تمكين هر يكى ماه [ آسمان ] جلال * هر يكى سرو بوستان كمال هر يكى كان حلم و دانائى * هر يكى : . . . ن و بينائى