افگنده بود رايت توقف در ساحت آن ولايت افراشته بعد از انقضاى آن مدت دراز شقه‌گشاى لواى عزيمت شيراز گرديد و پس از ورود فيروز و اقامت چندين روز چون فتح آن بلد را در عهدهء [ 5 ر ] تعرّ نگريست رهسپار طريق استرآباد گرديده در آنجا مىزيست . پس نواب محمد كريم خان به تفصيلى كه بعد از اين به خواست خدا مذكور خواهد شد از راه دارالعبادهء يزد روانهء طهران و شيخ على خان زند را به مبارزت نواب محمد حسن خان روانهء مازندران ساخت . بعد از آنكه معزى اليه لواى ورود به ساحت آن مملكت افراخت محمد على قاجار جوهر نمك به حرامى خود را آشكار و از چشمه‌سار تيغ خونخوار آن مصطبه‌كش خمخانهء شوكت و اقتدار را شربت ناخوشگوار شهادت چشانيد و شاه اسمعيل صفوى را به اردوى شيخعلى خان زند رسانيد و وقوع اين واقعهء دهيا و حدوث اين حادثهء شغا در شهور سال يكهزار و يكصد و هفتاد و دو از وراى پردهء تقدير صورت ظهور نمود ، افاض اللّه تعالى على روحه الشريف شابيب الغفران و اسكنه الله على فراديس الجنان ، زبان زمان از گفتهء مؤلف در اظهار تحسر و ضجرت مضمون اين ابيات عنوان ديباچهء مرثيت مىساخت ، لمؤلفه : نام فى تحت التراب من غدا * واضع الاقدام فوق الفرقدين ربه شابيب غفران افاض * روحه فى كل آن بل اوين پس نواب محمد كريم خان اشبال آن شير بيشهء شجاعت ، ساغركش محفل شهادت را كه واسطهء عقد آنها شاه جنت مكان آقا محمد خان بود