رشيد الدين فضل الله همدانى
پيشگفتار 12
جامع التواريخ ( تاريخ اغوز ) ( فارسى )
- . « پ » را عموما با يك نقطه مىنويسد و گاه به سه نقطه : بدر r 591 ؛ بيران و بزرگان v 591 ؛ پدر v 590 ؛ اسپان ( بتصريح ) v 592 . - . « ج » و « چ » را هر يك به گونهء امروزى مىنويسد : چالاك v 590 ؛ چون v 590 ؛ چهار v 592 . - . « س » را عموما به سه نقطه در زير مىنويسد : ؟ ؟ استنكاف v 590 ؛ ؟ ؟ سر v 590 ؛ ؟ ؟ خواسته 591 ؛ ؟ ؟ اسپان ( هم زير « س » سه نقطه گذاشته است ، و هم زير « پ » بتصريح سه نقطه گذاشته . ) r 592 . « گ » را عموما به گونهء « ك » مىآورد : چكونه r 591 ؛ كردانيد v 592 ؛ كفت v 593 ؛ جنك v 593 ؛ نكر r 597 ؛ نكاه v 597 . * نسخهء تواريخ العالم ، « تا » كه از برگ a 46 تا برگ a 60 را در برمىگيرد ، و تاريخ كتابت آن از سدهء نهم فراتر نمىرود ، به پايان اين بخش افزوده است : « تمام شد احوال اغوز و اعقاب او و ذكر سلاطين و ملوك اتراك بتوفيق اللّه تعالى و حسن تيسيره » . ويژگيهاى نسخهء تواريخ العالم ، همان ويژگيهاى نسخههاى كهن است : - . « پ » را همواره با يك نقطه مىنويسد : بسر b 46 ؛ ( بتصريح چند بار با اعراب كامل ) ، برسيذ a 47 ؛ سبيذ a 47 ؛ بوسيذه a 48 ؛ بيوستند a 56 ؛ بذر a 56 ؛ بهن كرد a 57 . - . « چ » را نيز هميشه همچون « ج » به يك نقطه مىنويسد : جون b 46 ؛ جنين a 47 ؛ هيج b 48 ؛ بجه b 48 ؛ جكونه b 55 . - . د را به شيوهء كهن مىنويسد و رعايت مىكند : شذند b 46 ؛ پرسيذ a 47 ؛ بدزديذ a 48 ؛ كنذ b 54 ؛ سكاليذه است a 58 ؛ فرستاذ b 58 .