مرهون ندانند ، و العهدة على الراوى كار بندند ، و از خطا و خلل و سهو و زلل درگذارند . و در اين اوراق ، معتقد اسمعيليّه و زعم اهل سنّت و جماعت ، و ذكر داعيان و رفيقان مستوفى ياد كنيم ، و از بسط ادلّه و استقصاى سؤال و جواب و نصرت مذهب و كسر مقالت تحاشى نماييم ؛ و بناى اين كتاب بر دو قسم نهاديم : قسم اوّل : در ذكر خلفاى علويّه و ائمّهء طاهرهء مهديّهء مغرب و مصر . قسم دوم : در دعوت داعيان [ و رفيقان ايشان كه به قهستان ساكن بودند ، ] مقدّم ايشان حسن صبّاح حميرى [ يمنى ] . ايزد سبحانه و تعالى جمله را از مورد ضلالت و جهالت و مسالك كفر و بدعت دور داراد ، بمنّه و فضله . قسم اوّل [ ( در ذكر دولت خلفاى علويه طاهره مهديه ) ] در ذكر دولت خلفاى علويّهء طاهرهء مهديّه ، و ايشان چهارده نفر بودند ، و مدّت دويست و هفتاد و دو سال خلافت كردند ، به موجب اين ترتيب كه نظم كرده‌اند : [ 1 ] يا من له خلائق محمودة * و الرّاى و الفطنة و التمييز اصغ على عدّة آل جعفر * الصادق من يحبّهم يفوز اوّلها المهدى فالقائم * فالمنصور و المعزّ و العزيز و حاكم و ظاهر ، مستنصر * و نجله المستعلى المجيز و آمر و حافظ و ظافر * و فائز و عاضد معزوز عدتها « يد » كما مدتها « رعب » * و انت فى حلّه الرموز