ابو طالب حسينى تربتى

170

تزوكات تيمورى ( فارسى )

دهم هر طايفه و هر قبيله از ترك و تاچك و عرب و عجم كه بدولتخانه من درآمدند بزركان ايشان را كرامي داشتم و ساير ايشانرا فراخور احوال نوازش نمودم و به نيكان ايشان نيكي كردم و بدان ايشانرا به بدي ايشان سپردم و هركس به من دوستي كرد قدر دوستي ويرا فراموش نكردم و بوي مروت و احسان نمودم و هركس خدمت من كرد حق خدمت ويرا ادا كردم و هر كس به من دشمني كرد و پشيمان شده به من التجا آورد و زانو زد دشمني ويرا فراموش كردم و بدوستي و مروت خريدار وي شدم چنانچه شير بهرام امير الوس به من همراه بود و در وقت كار مرا كذاشت و بغنيم ملحق شد و بر من شمشير كشيد و آخر نمك من ويرا كرفت و باز به من التجا آورد و زانو زد چون مردي بود اصيل و مردانه و كاركرده از كردارها بد وي چشم پوشيدم و ويرا بنواختم و بر مرتبه وي افزودم و ويرا بمردانكي وي بخشيدم