عزيمت به طرف سمرقند معطوف داشتم و بعد از آن نامه پيرمن به من رسيد كه ملك غياث الدين بظلم و جور مشغول است و چون از خبر مراجعت من به طرف سمرقند ملك غياث الدين بخاطر جمع نشسته بود كنكاش كردم كه الحال خاطر خراسانيان از طرف من جمع كشت بايد كه برايشان تركتاز آورم و از حوالي بلخ بركشته با لشكري كه در بلخ كذاشته بودم ايلغار كردم و خود را بهرات رسانيده ملك غياث الدين را در خواب غفلت كرفتم و وي ناچار از شهر هرات برآمد و خزاين و دفاين و مملكت خود را به من پيشكش كرد و ملك خراسان مسخر من كرديد و امراي خراسان همكي اطاعت من كردند و كنكاش ديكر كه در تسخير ممالك سيستان و قندهار و افغانستان كردم اينست كه چون مملكت خراسان بتسخير درآمد امراي من كنكاش كفتند كه افواج به تسخير اين سه ملك تعين بايد كرد من كفتم كه اكر با افواج كار ميسر نشود ناچار مرا عنان عزيمت بدآن صوب معطوف