انحدار شهزادگان از آب آمويه به صوب خراسان و موجبات آن [ 509 ] از آنجا كه حسد و برترىجوئى و مناقشه در سرشت آدميان نهاده شده است ؛ ميان پسران قيدو خان : چپر و ساربان اغول و شاه و تكمه و ينكه جراغول « 1 » و پسران اوركتمور : كرسپه و جانباى « 2 » نبيرهء ياى آقافر « 3 » نبيرهء قداآن پسر اوكتاى قاآن و احفاد جغاتاى : توا و يسور اغول پسر اوركتمور نبيرهء بوقاتيمورفر « 4 » نبيرهء قداقاى كه او پسر بورى نبيرهء ميتوكاىفر « 5 » نبيرهء جغاتاى و بابااغول و تمور پسران ابكان نبيرهء بقافر « 6 » نبيرهء جوجى قاسار « 7 » برادر كوچك چنگيز خان و ملك‌تيمور پسر اريغ بوكا و توكاك « 8 » و هندواغول « 9 » و پسران آقبوقا : قدغان و طغرل و ذو القرنين پسر قوقو نبيرهء قداقاى پسر بورى و ديگر شهزادگان مخاصمت افتاد چنان كه در مدت كمتر از يك سال بسى سرها به باد رفت و اموال بغارت شد و خانه‌ها ويران گرديد و از خون‌ها جوىها به راه افتاد . ماجرى آنكه قيدو خان در زمان حيات خود چراگاه و مقر ساربان اغول را بالاى آب آمويه معين كرد [ 510 ] و پنجاه هزار سپاهى در اختيار او گذاشت بدين طريق سى هزار از لشكر خاصه هر ده هزاره‌اى در نظر يكى از سه شاهزاده ساربان و كرسپه‌اغول و تمور اغول به صورت مقدمه و بيست هزار از لشكر توا كه در نظر قتلغ خواجه اغول و امير نميلاى « 10 » . اين رسم برجاى بود تا در سال 705 ميان چپر و توا نزاع درگرفت و توا پسر خود ايسنبوقااغول « 11 » را بر سرزمين و لشكر قتلغ خواجه حاكم گردانيد هنوز او عزيمت نكرده بود كه ساربان به موضع مردانشاه ييلاق با لشكرى اندك در حركت آمد . از جانب

--> ( 1 ) - چ : ينكه‌چراغول ( 2 ) - چ : جباى ( 3 ) - چ : يائىآقاقر ( 4 ) - چ : بوقا تيمورقر ( 5 ) - چ : مبتوكاقر ( 6 ) - چ : بقاقر ( 7 ) - چ : ياجوجىقسر ( 8 ) - چ : توكالى ( 9 ) - چ : قندو اغول ( 10 ) - چ : تيلاى ( 11 ) - چ : ايستبوقااغول