او به وسيلهء قاضى ابو القاسم تنوخى و ابو على عارض انجام شد و بدين پايان يافت كه بريدى سى هزار دينار بفرستد ، پس او چهارده هزار دينار ، همراه با دو غلام آن دو فرستاده و يك غلام خودش باز فرستاد و در نامه‌اى نوشت باقى سى هزار دينار را در شوش خواهد پرداخت . پس « دلان » دبير سپاه امير احمد بن بويه و ابو جعفر صيمرى كارمند دلان ، با ابو الحسن ما فروخى كه حكمران امير [ بويه ] در « عسكر مكرم » بود و به گزاف از هر كس دلش مىخواست با زور پول مىستاند با هم ديدار كرده به امير ابو حسين [ بويه ] گفتند : بريدى دارد با تو همان رفتار مىكند كه با ياقوت كرد ، تو را تا « شوش » دور مىكند و در تنگدستى مىنهد تا يارانت از تو جدا شوند ، پس راه‌هاى خود را از اهواز تا « عسكر مكرم » و شوشتر و شوش و دجله ، به دست خود گيرد ، او مىكوشد تا تو را اگر بتواند در تله اندازد ، امير ابو حسين از ترس بلرزيد ، و از عقب‌نشينى از « عسكر مكرم » خوددارى كرده در پاسخ بريدى گفت : اين شهر در كنار راه فارس است و نبايد من از امير بزرگ [ على بن بويه ] تا جائى دور شوم كه دجله و « مسرقان » از ميان ما بگذرد . چون بريدى [ از پاسخ بويه ] آگاه شد جلو بازگشت عارض و تنوخى را بگرفت و * بدبينى از دو سو بالا گرفت . چون بجكم از اين روند آگاه شد ، يكى از سرداران خود بنام « بالبا » را با دو هزار مرد از كرد و عرب و حشر و كادر ثابت و دو رگه‌ها [ 1 ] با يك دبير به نام « فياضى » به شوش و جنديشاپور فرستاد تا آنها را بگشايد . بريدى نيز در « بناتاذر » بماند و بخشهاى زير اهواز ، را در دست بگرفت ، « مخلديان » نيز بر شوشتر چيره شدند . از همهء خوره‌هاى اهواز جز قصبهء « عسكر مكرم » در دست امير احمد بن بويه نماند . زيرا ابو محمد مهلبى [ 2 ] كه در اين هنگام وكيل ابو زكرياى سوسى بود ، راه‌ها را بسته و

--> [ ( 1 - ) ] M . متن : الاكراد و الاعراب و الحشر و الاثبات و المولدين . . . ( و پس از پنج سطر ) و الرجالة الذين اثبتهم . [ ( 2 - ) ] M : وزير آيندهء دوران آل بويه است ، كه به سال 339 دبير شد . ( خ 6 : 165 ) و به سال 345 به وزيرى نشست ( خ 6 : 214 ) ن . ك : پانوشت خ 6 : 121 .