أحمد بن محمد مسكويه الرازي ( مترجم : ابو القاسم امامى و على نقى منزوى )

466

تجارب الأمم ( فارسى )

بويه ، دادرس شيراز با ابو العباس حناط و گروهى از سرداران از سرداران با پاسخنامه‌اى نيكو با پذيرش پوزش او بفرستاد . پيمان پيشين را با يك فرمان استوار داشته ، گروگان او را نيز براى او باز گردانيد . آنگاه على بن كلويه ، ابو حسين احمد بن بويه را آزاد كرد ، اسپهدوست [ 1 ] و ديگر اسيران را كه در دست مىداشت نيز با خوشرفتارى و گرامى داشت و خلعت پوشى و هديه دادن ابزار و خوراكى با وى آزاد كرد . چون احمد بن بويه به سيرجان رسيد ، دبير خود را ديد كه تا دم مرگ در زندان شكنجه شده است ، پس نزد برادرش [ على بن بويه ] براى او ميانجى شد و گناه او را بشست و او را آزاد كرد . چون گزارش اين بدبختى كه بر سر ابو حسين بن بويه آمد ، به ابو على بن الياس [ 2 ] رسيد ، آزمندانه ، از سگستان بيرون آمده ، در شهرى به نام « خناب » فرود آمد ، پس ابو حسين به سوى او رفت * و چند روزى جنگ سخت ميان اين دو رخ داد ، كه بسود ابو حسين پايان گرفته ، ابن الياس بگريخت ، و ابو حسين پيروزمندانه بازگشت ، آنگاه دوباره به انديشهء كينه‌جوئى و خونخواهى از على بن كلويه افتاده به سوى او شد . على بن كلويه نيز آماده شده سازماندهى كرد و جلو آمد ، تا در جائى كه فاصلهء دو سپاه كمتر از دو فرسنگ بود فرود آمد ، هر سو در انديشهء پيشدستى بود ، على بن كلويه با گروهى از ياران پيادهء خود كه دونده و تيزتك بودند بر ابو حسين شبيخون زد ، چون هوا ابر بود و سخت مىباريد ، مردم درهم شده كسى دشمن را جز از راه زبان نمىشناخت ، ايشان به درون اردوى ابو حسين راه يافته كشتند و چپاول كردند و بازگشتند ، سپاه ابو حسين باقى شب را بيدار مانده نگهبانى مىكردند ، بامدادان فردا اين سو به يورش پرداخته ، گروهى را از آنان كشتند ، على بن كلويه بگريخت . ابو حسين احمد بن بويه كه اندكى از كينهء پيشين را آرامش بخشيده بود بازگشت ولى باز هم

--> [ ( 1 - ) ] M . متن : اصفهدوست . . . [ ( 2 - ) ] M : ن . ك خ 5 : 435 .