ديدار عمو با برادر زاده رخ نداد . چون گزارش به راضى رسيد بر آشفت و به وزير ابو على [ ابن مقله ] دستور داد ، براى رفتن به موصل و زدن حسن بن عبد الله بن حمدان و نايب او در پايتخت آماده شود . در اين هنگام گفته شد كه على بن عيسى در نامهء دستنوشت خود ، به حسن [ 1 ] بن عبد الله بن حمدان ، از سوى امير مؤمنان راضى نوشت كه وى خراج او را بخشوده است ، پس نبايد مالى به پايتخت بفرستد ، جلو خوار بار پايتخت را نيز بايد بگيرد . ابو على بن مقله اين دستنوشت را گرفته ، گواهانى آورده ، بر آن گواهى دادند و آن را به ابن سنگلا سپرد كه به راضى نشان دهد . فردا كه چهارشنبه بود وزير ابو على به دار السلطان رفت و به خانه بازگشت . پس راضى دو خدمتگزار خود « راغب » و « بشرا » را فرستاد . على بن عيسى را به نزد وزير * ابو على بن مقله بردند ، وى او را ناديده در يك اطاق خانه‌اش زندانى كرد و به وسيلهء على بن احمد بن على نوبختى [ 2 ] برايش پيام داده ، از اعترافى كه سهل ابن هاشم [ 3 ] عليه خويشتن نموده و نكوهش خليفه از اين كار ، آگاه نمود . داد و ستد پيام ادامه يافت تا ابو على [ بن مقله ] على بن عيسى را ناگزير كرد به مصادرهء پنجاه هزار دينار تن در دهد ، كه ده هزار دينار از آن را در حساب ابو جعفر بن شيرزاد و مسئول « صندوق حقوق تركان » بگذارد و به بهاى ده هزار دينار ، ديه و زمين بدهد . ابو الحسن [ على بن عيسى ] نيز آن را پذيرفت . گويند : طليب هاشمى از گفتهء راضى بالله به على بن عيسى گفته بود ، از جانب خليفه ، نامه‌اى به حسن بن عبد الله [ ابن حمدان ] بنويسد و ميانجيگرى كند ، تا هفتاد هزار

--> [ ( 1 - ) ] M . متن : « حسين . . . » كه نادرست است . [ ( 2 - ) ] M . متن : « و راسله على بن احمد بن على النوبختى . . . » كه گويا درست : « و راسله مع على بن احمد بن على النوبختى . . . » باشد كه نامش در خ 5 : 548 باز هم خواهد آمد . [ ( 3 - ) ] M : دبير خاندان حمدانى ( خ 5 : 500 ) .