ورزيده با ساز و برگ و جنگ‌افزار بودند . سپس به سوى اصفهان شد كه در دست ابو الفتح بن ياقوت [ 1 ] بود و پيرامون ده هزار همراه داشت و ابو على بن رستم خراج آنجا را عهده‌دار بود . بويه به ايشان نامه‌هاى دوستانه نوشته گفت : من به سوى شما مىآيم تا پيرو سلطان باشم ، ايشان نپذيرفتند . اتفاق را ابو على بن رستم كه بيش از ديگر مردم بابويه دشمنى داشت و مخالف آمدن او به اصفهان بود درگذشت [ 2 ] و ابو الفتح بن ياقوت تنها * براى جنگ با او از اصفهان تا سه فرسنگى بيرون آمد . در ياران ابن ياقوت ، ديلمى و گيلى بسيار ، پيرامون ششصد تن بودند . اينان كه رادمنشى ، گشاده دلى ، و بخشش على بن بويه را شنيده بودند ، به دو پناه بردند و همين رفتار سبب دلشكستگى ابن ياقوت شد ، و چون پايدارى ديلميان و سستى ياران خود را ديد به فارس گريخت . على بن بويه اصفهان را بگرفت و در چشم مردم بزرگ شد زيرا با دويست تن هزارها و هزاران ياران سلطان را گريزانده بود . چون گزارش به مرداويج رسيد برآشفت و به انديشهء نيرنگ زدن افتاد . گزارش نيرنگى كه مرداويج بزد ولى فراورده‌اى نداشت : مرداويج از آن بيمناك شد كه مبادا يارانش به على بن بويه پناه برند . آوازهء گشاده دلى و رادمنشى بويه به همه جا رسيد ، زمختى مرداويج همكارى با وى را دشوار و براى يك جوانمرد تحمل ناپذير مىنمود ، پس بر آن شد كه نيرنگ‌بازانه پيامى براى على بن بويه بفرستد كه به او بيم و اميد دهد و با نرمش از وى پاسخ بخواهد و انجام كارهائى كه خواست او بود به گردن گيرد ، به دنبال اين پيام ، برادر خود وشمگير را با سپاهى انبوه و نيرومند روانهء اصفهان كرد . چون على بن بويه ديد كه اين پيام با آن آمادگى و ساز و برگ جنگى سازگار

--> [ ( 1 - ) ] M : ابو الفتح مظفر بن ياقوت است ( خ 5 : 420 ) . [ ( 2 - ) ] M : خ 5 : 428 .