نمود . يك فرستاده‌ى او ابو محمد هبة اللّه بن مامون و ديگرى ماوردى قاضى القضاة ( 364 - 450 ) بود كه قائم ( 422 - 467 ) به دست او براى طغرل پيام داد : اى فرستاده‌ى ربّ الارباب اسلام را از دست قرامطه ( يعنى ديلميان ) درياب ! ( زبدة التواريخ كاشانى چاپ افست ص 47 و جامع التواريخ رشيدى ص 73 ) ابو الفضل بيهقى چ فياض ص 91 و تاريخ سلاجقه‌ى عماد كاتب اصفهانى ( بندارى ، چ ع : 9 و 15 ترجمه‌ى جليلى ص 10 و 19 و تجارب ترجمه 5 : 64 ) . اينك وزيران اين خاندان . وزيران خاندان بويه در اين مجلّد وزيران ركن الدوله ( 384 - 366 ) حسن بن بويه : 55 - قمى ، بو عبد اللّه : م 328 ه . پس از مرگ او ابن عميد يكم وزير شد . ( 6 : 21 ترجمه ) . 56 - طالقانى ، عبّاد بن عباس : ( م 384 ه ) پدر صاحب عبّاد است . نامش را مشكويه و ابن اثير نياورده‌اند ليكن خلكان او را وزير ركن الدوله مىخواند ( ج 1 ص 210 ) شايد دبير بوده و به احترام پسرش چنين خوانده شده باشد . 57 - ابن عميد يكم : محمد بن حسين ( 300 360 ) - ( 6 : 329 - 333 ترجمه ) . 58 - ابن عميد دوم : ذا الكفايتين از 359 تا 366 كه كشته شد وزير بود . ( 6 : 446 ترجمه ) . وزيران معز الدوله ( 303 - 356 ) احمد بن بويه : 59 - صيمرى ، محمد بن احمد بو جعفر . در 332 ه وزير شد ، در كنفرانس ( 334 ه ) بغداد 12 امامى را بر زيدى ترجيح داد و در 339 درگذشت ( تجارب 5 : 449 و 6 : 121 ترجمه ) . 60 - مهلبى ، بو محمد حسن ابن محمد ( 291 - 352 ) . از 345 ه از دبيرى به وزيرى رسيد ( 6 : 206 ترجمه ) در 352 ه پس از سيزده سال و 3 ماه دبيرى و وزيرى درگذشت ( 6 : 249 ) . 61 - شيرازى ، عباس ابن حسين بو الفضل ( 303 - 362 ه ) در شيراز زاده شد ، در