ديدند كه آنچه بر صندوق « سواد » و « اهواز » و « فارس » براى سال 320 ، چند ماه پيش از آغاز آن سال ، حوالت شده است ، چهل ميليون درم است ، و آنچه تا پايان سال 320 و آغاز سال 321 بر گردن پيمانكاران باقى مانده بيست ميليون درم است . در همان سند ياد شده بود كه چنين رفتارى هيچگاه ، در گذشتهء نه دور و نه نزديك ، پيشينه نداشته است . چون حسين وضع را روشن ديد ، خواست نشست را با جنجال بر هم بزند . او گفت : در سند مىنويسند : مانند آن را هيچ وزير امضا نكرده است . سپس آن را بر من عرضه مىكنند . هشام گفت : اين عبارت به اشتباه نوشته شده و ارزشى در كاهش يا افزايش دارائى ندارد . پس روند سخن را برگردانيده گفتند : ما براى حل مشكل مالى بدينجا آمده‌ايم * تا به وزير كمك كنيم ، سپس وزير رو به خصيبى كرده ، به پرخاش پرداخت و استدلال را كنار نهاد . چون خصيبى محكوميت حسين را آشكار ديد ، از جا برخاسته ، با پيمانكاران و ابو جعفر بن شيرزاد [ 1 ] به نزد هارون بن غريب رفته ، روند كار را گزارش دادند . سپس نشست را ، با همان حاضران به نزد مقتدر تشكيل دادند و خصيبى همان گفتگو با حسين را ، در پيشگاه مقتدر تكرار كرد . حسين وا ماند و دستگير شد . مدت وزيرى او نيز هفت ماه بود [ 2 ] . وزيرى ابو الفتح فضل بن جعفر [ 3 ] روز دوشنبه دو شب مانده از ماه ربيع دوم ، ابو الفتح فضل بن جعفر به وزيرى

--> [ ( 1 - ) ] M : در 8 ج 1 - 315 - از دبيرى هارون بن غريب الخال بر كنار شد ( - خ 5 : 274 به بعد ) . [ ( 2 - ) ] M : از 28 رمضان 319 ( خ 5 : 354 ) تا 28 ع - 2 - 320 . [ ( 3 - ) ] M : آمد روز ويراستار در پانوشت چ ع . 1 : 228 گويد : اين عنوان را او بر متن افزوده است .