احمد بن يحيا جلخت و چند تن از يارانش را نيز دستگير كرد ، تا آن پول را بداد سپس او را از كار بر كنار كرد . على بن عيسى با فشار بر كارگزاران « سواد » در مدت سه روز بودجهء سپاه مونس را تأمين كرد . مقتدر نيز در نامه‌اى كه به سرداران نوشت ، از چپاول و سوزانيدن كاخ « ثريا » چشم پوشيد ، نامه بر ايشان خوانده شد . ايشان نيز سپاسگزارى كرده خواهش نمودند ، گروهى از ايشان همراه مونس مظفر به پائين آيند و به پيشگاه او باريابند . پس مونس با ايشان پائين آمده ، بار يافته ، زمين ببوسيد ، مقتدر نيز به پاكدلى خود سوگند ياد نمود و مونس بدرود گفت و برفت . على بن عيسى نامه‌اى را بر مقتدر خواند كه از « وصيف بكمترى » رسيده بود ، كه مسلمانان ، روميان را دنبال كرده ، بر ايشان پيروز شده ، همه را كشته يا اسير كرده ، غنيمت بسيار برده‌اند . مونس نيز از خانه بيرون آمده ، خرگاه خود به دروازهء « شماسيه » برد . شاهزاده ابو العباس ، وزير على بن عيسى و نصر پرده‌دار و هارون بن غريب [ الخال ] او را در اين راه بدرقه كردند . * فرستادهء پادشاه روم نيز فرا رسيده ، نامهء وزير پادشاه را كه « لغثيط » نام دارد و براى على بن عيسى بياورد كه در آن خواستار ترك مخاصمه شده بود . آشكار شدن ديلميان : نيز در اين سال بود كه ديلميان [ 1 ] آشكار شدند . نخستين كس از ايشان كه پس از بيرون شدن ابو ساج [ ابن ديوداذ ] از « رى » بر آن چيره شد ، ليلى بن نعمان [ 2 ] سپس ، ماكان بن كاكى بود ، كه چون فرمانرواى خراسان از وى دعوت نمود ، بپذيرفت و به دو

--> [ ( 1 - ) ] عريب . صله . ص 137 . پ 6922 . [ ( 2 - ) ] M : در سال 309 ه فرستاده فرمانرواى خراسان ، سر ليلى بن نعمان را كه در طبرستان برخاسته بود ، به بغداد برد ( خ 5 : 153 ) . بنابر اين اگر بخش « آشكار شدن ديلميان » كه تا خ 5 : 274 ادامه دارد ، جزو كتاب « تجارب الامم » باشد ، بايد گفت : مشكويه بر خلاف روش هميشگى خود ، پديده‌هاى سال 309 تا 319 را در سال 315 يك جا نهاده است .