از سوى بهمن پادشاه سرزمين بابل شد . كار خدا بود كه خشايارشا را از زنى اشير [ 1 ] نام كه از كنيزان بنى اسرائيل بود پسرى آمد كه نام كورش بر وى نهاد . [ كورش ] پس از پدر ، وى كه سيزده ساله بود به پادشاهى رسيد . تورات را از دايى خود بياموخت و از كار دانيال و ياران او همچون حننيا و عزاريا و عزير آگاه گرديد . فرهيخته شد و دانشها را فرا گرفت . فرزندان اسرائيل از او درخواستند تا بگذارد كه به سوى بيت المقدس برون روند . وى سر باز زد و گفت : - « اگر از شما هزار پيمبر با من باشند ، تا زنده‌ام از شما هيچ كس از من دور نشود . » كورش كار داورى را به دانيال سپرد و دستور داد تا آن چه را كه بخت‌نرسى از بيت المقدس گرفته بود و در گنجينه‌ها بود برون آرد [ و باز پس دهد . [ 2 ] ] به روزگار كورش ساختند و آباد كردند ، و بهمن آن گاه كه سيزده سال از پادشاهى كورش در بابل گذشته بود بمرد . توراتيان در كار بخت‌نرسى سخن‌هاى گوناگون گويند كه فرو نهاده‌ايم جز يك چيز كه گويند : بخت‌نرسى آن گاه كه بيت المقدس را ويران ساخت ، دستور داد تا هر مرد سپر پر از خاك كند و در بيت المقدس ريزد . پس ، چندان خاك ريختند كه آگنده شد . بخت‌نرسى چون به بابل بازگشت بردگان بنى اسرائيل انبوه شدند . گفت تا كسان را كه در بيت المقدس بودند گرد آرند ، همگى فراهم شدند . سپس از بردگان هفتاد هزار پسر برگزيد و چون دستاورد سپاه او برون آمد ، از او درخواستند تا پسران را در ميان ايشان بهر كند . شمارى را در ميان شاهان بهر كرد [ 29 ] و به هر يك چهار پسر رسيد . دانيال پيامبر ، حننيا ، ميشايل و هفت هزار تن از دودهء داود و يازده هزار تن از دودهء آسر يعقوب ، و بر همين شماره دوده‌هاى فرزندان ديگر يعقوب ، از همان بردگان بوده‌اند .

--> [ ( 1 ) ] اشير . در متن چنين است . ضبط طبرى ( 2 : 653 ) « اشتر » است . [ ( 2 ) ] افزوده از طبرى 2 : 654 .