داشت و محدود به همان حدود عربى مىشد كم‌كم راه افراط در پيش گرفت و رفته‌رفته از حد طبيعى خود خارج شده و به تعريب اسلام و فرهنگ اسلامى انجاميد و كار تعصب در اين امر حتى به تحريف تاريخ و تغيير نامهاى جغرافيايى نيز كشيده شد « 1 » كه اين هم خود داستانى مفصل دارد كه جاى ذكر آن اينجا نيست . به‌هرحال دولتهاى مختلفى كه پس از جنگ در سرزمينهاى عربى تشكيل شدند و به تدريج استقلال يافتند ، همه براساس ملى عربى بنياد گذارده شدند نه براساس دينى اسلامى ، و به همين سبب هم در نام رسمى آن دولتها تا جايى كه ميسر بود ، عنوان عربى هم گنجانده شد و در هيچ‌يك عنوان اسلامى ذكر نگرديد ، حتى در نام كشور پادشاهى عربستان كه بر دو مركز اصلى اسلام يعنى مكه و مدينه فرمان مىراند . چه عنوان رسمى اين كشور « المملكة العربية السعودية » است نه المملكة الاسلامية السعودية . و چون جمال عبد الناصر در بحبوحهء قوميت عربى به قصد جمع كردن همهء سرزمينهاى عربى در زير پرچم « جمهورى متحدهء عربى » نام تاريخى مصر و همچنين سوريه را كه نخستين كشور عربى بود كه به آن پيوسته بود از عنوان اين‌دو سرزمين حذف كرد ، و يكى را اقليم جنوبى و ديگرى را اقليم شمالى آن جمهورى ناميد ، پس از اين‌كه آن اتحاد بهم خورد و دو كشور مصر و سوريه نام تاريخى خود را باز يافتند ، عنوان « عربى » هم ضميمه آن‌ها شد و نام يكى جمهورى عربى مصر و ديگر جمهورى عربى سوريه گرديد . غرض از اشاره به اين مطالب كه ظاهرا خارج از موضوع مىنمايد بيان اين نكته است كه براى درك صحيح همهء مسايل مربوط به اعراب در عصر حاضر ، چه مسأله خط و زبان كه در اينجا مورد گفت‌وگو است و چه مسايل ديگر فرهنگى يا اجتماعى و سياسى ، توجه به اين امر ضرورى است كه مهمترين عامل حاكم بر جوامع مختلف عربى همين قوميت و ملت‌گرايى تا حدى تعصب‌آميز

--> ( 1 ) . و از آن جمله تغيير نام خليج فارس به خليج عربى ( ! ) .