آنچه تاكنون در اجراى اصول انقلاب آموزشى در اين دانشكده انجام يافته همه بدين‌منظور بوده كه آن را براى تحولى هم‌آهنگ با تحولات اجتماعى و فرهنگى ايران آماده سازد ، و اكنون كه همهء ما اين آمادگى را احساس مىكنيم ، ضرورت دارد كه در آغاز مرحلهء جديد هدف يا هدفهاى اين دانشكده را از نو بررسى نماييم تا معلوم شود كه اين دانشكده در اجتماع كنونى يا آيندهء ايران چه وظايفى برعهده خواهد داشت و براى انجام آن‌ها چه راهى بايد در پيش گيرد . در سى و شش سال پيش كه اين دانشكده به نام دانشكدهء علوم معقول و منقول با دانشگاه تهران به وجود آمد هدف از تأسيس آن را در آيين گشايش آن چنين بيان داشتند كه : « علوم قديمه را كه در نتيجهء عدم اهتمام رو به زوال و سستى مىرفت از زوال و اندراس حفظ كند و كسانى در اين دانشكده تربيت شوند كه هم حافظ مواريث گذشته باشند و هم سعى كنند با عصر جديد همگام و هم‌عنان گردند . » آنچه را در آن روزگار به نام « علوم قديمه » يا « معقول و منقول » خوانده‌اند و امروز به نام " معارف اسلامى " خوانده مىشود بدان جهت از مواريث گذشتهء اين سرزمين شمرده‌اند كه علاوه‌بر فرهنگ غنى اسلامى ، مشتمل بر زبدهء آثار تمدن و فرهنگ ايران و جلوه‌گاهى از ثمرهء خرد و انديشهء مردم اين مرزوبوم نيز هست . زيرا بيش از هزار و سىصد سال است كه فرهنگ ايران با فرهنگ اسلامى آميخته است و در طى اين مدت طولانى گذشته از زبان فارسى كه رنگ اسلامى به خود گرفته دانشمندان ايرانى بيشتر آثار ارزندهء فكر و قريحهء خود را به زبان عربى و در قالب معارف اسلامى پرداخته‌اند تا حدى كه امروز قسمت اعظم ذخاير علمى و فلسفى زبان عربى را همان آثار تشكيل مىدهند . از اصل سيزدهم منشور انقلاب آموزشى هم كه مقرر مىدارد : « دانشگاه مهم‌ترين كانون پرورش علم و فرهنگ ملت است و در كشور ما كه خود داراى يكى از غنىترين تمدنهاى جهانى است بايد نقش اساسى را در حفظ مواريث ملّى ايفا كند » . چنين برمىآيد كه امروز نيز با همهء توجهى كه به حق به علوم و تكنولوژى عصر حاضر مىشود ، و شايد همين توجه نيز يكى از عوامل اصلى