يادداشت‌هايى دربارهء زبان فارسى از نظر رابطهء آن با زبان عربى علت انتخاب اين موضوع براى گفت‌وگوى امروز گذشته از ارتباط نزديك آن با موضوع اين سمينار « 1 » اين است كه اين روزها دربارهء مسايل ناشى از آميختگى زبان فارسى با عربى و از آن جمله در مورد درس عربى در مدارس ايران زياد گفت‌وگو مىشود و نظرهاى گوناگون و متفاوتى ابراز مىگردد كه گاهى فاصلهء آنها زياد است . در اين يكى دو روزه كه در اين‌جا هستم ، دوستانى كه در اين كنگره شركت كرده‌اند غالبا در همين زمينه با من صحبت كرده‌اند ؛ بعضى درس عربى را لازم و ضرورى مىشمرند و ساعاتى را كه در برنامه به اين درس اختصاص داده شده كم و ناچيز مىدانند ، و بعضى ديگر آن را درسى زايد و بىفايده مىپندارند و ساعات اين درس را جزو اوقات تلف شده به حساب مىآورند . در ميانهء اين دو نظر مخالف ، نظرهاى ديگرى هم شنيده‌ام كه همهء شما كم‌وبيش از آنها اطلاع داريد و نيازى به ذكر آنها نيست . البته اظهار نظر در هرامرى براى هركسى جايز و مباح است و هيچ‌كس

--> ( 1 ) . اين مقاله در اصل مطالبى بوده است كه چند سال پيش در سمينار ادبيات فارسى كه از استادان و دبيران ادبيات فارسى در رضاييه تشكيل شده بود ايراد گرديده و چون تاكنون فرصتى براى تنظيم يادداشتهاى آن به دست نيامده بود منتشر نگرديد . نقل از دفتر شمارهء 19 و 20 ، سال 1353 ه . ش . « مقالات و بررسيها » ، نشريهء دانشكدهء الهيات و معارف اسلامى دانشگاه تهران .