بدانگونه كه اثر زبان عربى در فارسى آشكار است نمايان نيست ، و برعكس اثر زبان عربى در زبان فارسى خيلى بيش از آنچه يك زبان خارجى در ديگرى اثر مىگذارد به چشم مىخورد . از اينرو در نظر دانشمندان و محققانى كه با زبان و ادبيات فارسى سروكار دارند نه تنها هيچوقت ترديدى در بهره‌يابى از زبان و ادبيات عرب وجود نداشته بلكه بسيارى از فضلا در اين امر راه مبالغه هم پيموده‌اند و در هرحال اين زبان هم‌اكنون در همهء دبيرستان‌ها و بيشتر دانشكده‌هاى ايران ، چنان‌كه از قديم مرسوم بوده تدريس مىشود و همهء ايرانيان درس خوانده كم‌وبيش با مفردات اين زبان آشنا هستند و استادان زبان فارسى نيز سرمايهء كافى از زبان و ادبيات عربى دارند . ولى بسيارى از علما و ادباى عرب براى آموختن زبان فارسى به منظور درك بهتر و عميق‌تر زبان و ادبيات عرب ضرورتى نمىديدند و به اين جهت زبان فارسى را در تعليم ادبيات عربى جايى نبود و فقط عده بسيار معدودى از صاحب‌نظران و كسانىكه در زبان و ادبيات عرب از نظر لغوى و حضارى و تحولات تاريخى آن تحقيقاتى ريشه‌دارتر داشتند ، كم‌وبيش اين ضرورت را احساس مىكردند . و از اينجا وظيفهء ديگرى به‌طور مضاعف بر عهدهء اين مجله به عنوان نشريهء رسمى كرسى زبان و ادبيات فارسى دانشگاه لبنان قرار مىگرفت و آن اين‌كه با نشر مقالات و سخنرانىهاى تحقيقى دربارهء ادبيات فارسى و شاهكارهاى آن و هم‌چنين با روشن نمودن جنبه‌هاى ناشناختهء آن از لحاظ نفوذ و تأثير آن در زبان و ادبيات عربى ، هم نظر فضلا و ادب‌آموزان عرب را به شاهكارها و ذخاير زندهء ادبى و فكرى اين زبان متوجه سازد و هم فوايدى را كه از آموختن آن در زمينهء تحقيقات لغوى و ادبى و تاريخى در زبان و فرهنگ عربى عايد اين زبان خواهد شد نشان دهد تا بدين‌ترتيب به همان‌گونه كه زبان عربى را در ايران مىنگرند به زبان فارسى نه به عنوان يك زبان بيگانه بلكه همچون يك زبان آشنا و مساعد بنگرند و در برنامهء دانشگاه‌هاى خود جايى براى آن باز كنند و جوانان دانشجو و ادب آموز عرب نيز به آموختن آن رغبتى نشان دهند .