دستورهايى است در آيين كشوردارى از اين قبيل : * در عطاى سپاهيان آن‌چنان گشاده‌دست مباش كه از تو بىنياز شوند و آن‌چنان هم بر آنها سخت مگير كه از تو دلتنگ گردند . . . « 1 » * كسى كه براى حكومت در ولايات برمىگزينى بايد داراى چنين اوصافى باشد . « 2 » * و آن‌كه براى امر خراج برمىگزينى داراى چنين اوصاف باشد . « 3 » * از مشورت كوتاهى مكن زيرا در ميان مشاوران كسانى را خواهى يافت كه با رأى آنها بسيارى از دشواريها بر طرف خواهد شد . « 4 » * در كيفر خيانتهاى كوچك و بزرگ . « 5 » * در چگونگى مجازات و عفو و دورى از مجازات در حال خشم . « 6 » * همواره اعتدال و ميانه‌روى را حاكم بر افراط و زياده‌روى بگردان و امور را با ميزان حكمت بسنج و با صبر و شكيبائى جايى براى پشيمانى مگذار . « 7 » * چون كسى را به ولايتى برگمارى او را از خلافت بترسان و با سوگند و عيد خود را مؤكّد بگردان . « 8 »

--> ( 1 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 11 . ( 2 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 15 . ( 3 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 17 . ( 4 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 30 . ( 5 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 59 . ( 6 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 288 . ( 7 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 328 . ( 8 ) . السعاده و الاسعاد ، ص 443 .