از اين امر مستثنى نيستند و با توجه به اين مطلب است كه وقتى هر سه نسخه را تا حد زيادى منطبق بر يكديگر و نسبتا دست نخورده مىيابيم بايد اين را تصادفى نيك و امرى مغتنم بشماريم . نزديكى اين نسخه‌ها به يكديگر در بعضى موارد به اندازه‌اى است كه مىتوان به قرينه يكى ، ديگرى را تصحيح نمود و يا اينكه حذف و تحريفى اگر در يكى روى داده باشد اصلاح كرد . البته اين مطلب را هم بايد در اينجا اضافه كرد كه در آغاز متن پهلوى مقدمهء كوتاهى است كه نه در عربى و نه در شاهنامه وجود ندارد . ترجمهء آن مقدمه چنين است : « مرو اى نيك باد مروايى به تن ، روان و خواسته . ايدون باد . من بزرگمهر بختگان ديوانبد شبستان شهر استيكان خسرو ، در يكبد ، اين يادگار به يارى و نيروى يزدان و ديگر مينويان به آموز ، بفرمان خسرو شاهنشاه ، بهبود فرهنگ ( را ) و شايسته شدن آنها را كه بپذيرفتارى از برگران به خوبى و ارجمندى آفريده شده‌اند ( آماده ) كرده و به گنج شايگان نهاد » . « 1 » اينك بپردازيم به ترجمه متن عربى با مقايسه آن با ترجمه متن پهلوى .

--> ( 1 ) . يادگار بزرگمهر ، نشريه دانشكده ادبيات تبريز ، سال يازدهم 305 - 303 .