و سواره و پياده بسطام را بازپس فرستاد و نزد سالار رفت . سالار و جعفر قلى خان ايلخانى شادلو به خيال افتادند كه كلات را تصرّف كنند و معقلى در دست داشته باشند و چنين كردند . بعد از آن جمعيت كثيرى فراهم آورده عازم تسخير دار الخلافه شدند . چون آصف الدوله از واقعه باخبر شد اجازهء سفر مكّهء معظّمه حاصل نموده روانه گرديد و مخارج گزافى در اين سفر نمود و انعامات وافره بداد . و ابراهيم خليل خان سرتيپ ابن حاجى اسمعيل خان با جمعى از پياده و سوار از دار الخلافه به دفع سالار روانه شد و در غرّهء رمضان به بسطام رسيد . و از آن طرف سالار با لشكرى جرّار تا سبزوار راند و جعفر قلى خان كرد شادلو را با دوازده هزار نفر مقدمة الجيش ساخته از راه كلاته‌خيج به قريهء قهيج آمده اتراق كرد ، و فيما بين دو لشكر كمتر از دو فرسنگ بود . سليمان خان حاكم بسطام و ابراهيم خليل خان مشورت كرده قرار بر اين دادند كه ابراهيم خليل خان با جعفر قلى خان روبرو شود ، اگر غلبه كرد فبها المطلوب و الّا به بسطام آيد . بنابراين قرارداد ابراهيم خليل خان با لشكر جعفر قلى خان دو سه فقره مصاف داده آنها را شكست دادند . بعد از آن حسن خان سالار با بيست و پنج هزار سوار و پيادهء خراسانى به مزينان رسيد ، و محمّد خان بغايرى و جهانگير خان گرجى را با هزار سوار به امداد جعفر قلى خان فرستاد . و در اين اوان محمّد على خان از سرداران سپاه ظفرهمراه با ده عرّاده توپ و چهار فوج سرباز از دار الخلافه به دامغان ، و از اينجا به ده‌ملّا آمد و دوازده هزار سوار خراسانى قصد شبيخون و حمله بر اردوى محمّد على خان نموده ولى مغلوب و منهزم گشتند و ابراهيم خليل خان در ده‌ملّا به محمّد على خان پيوست و يك روز بعد نواب حمزه ميرزا ( حشمت الدوله ) برادر والاگهر شهريار غازى با چهارده عرّاده توپ و پنج هزار نفر دررسيدند و ابراهيم خليل خان و محمّد على خان به اردوى شاهزاده ملحق گشتند و معلوم شد كه سالار با بيست و پنج هزار نفر در ميامى اتراق داشته و دوازده هزار سوار منهزم نيز به دو پيوسته مستعد قتال مىباشند . نواب حمزه ميرزا به طرف ميامى راندند و سالار باخبر شده آمادهء جنگ شد و چون احتمال قوى مىداد كه مقهور گردد چهارده رأس اسب به خواص خود سپرده آنچه ميسّر بود وجه نقد بر ترك اسبها بسته كه اگر بناى فرار شد دست خالى نماند . پس از اين تمهيد نايرهء قتال