امتعهء دولت عليّهء ايران مثل تبعهء دولتين متحابتين فرانسه و انگليس موافق تعرفه رفتار گردد . مادهء چهارم - از تبعهء دولت بهيّه بلجيقا اگر به طريق سياحت يا تجارت به ممالك دولت عليّه ايران تردّد نمايند براى امنيت و سلامتى آنها از طرف دولت عليّهء ايران احكام و باشبرد عبور مرحمت شود كه كسى مزاحم و مانع آنها نشود و حمايت از آنها نمايند . مادهء پنجم - دولت عليّهء ايران مأذون نمايند هر دو نفر رئيس تجّار از دولت بلجيقا در تبريز و دار الخلافهء طهران مقيم شوند كه به امور تبعهء دولت خوددارى كنند ، و همچنين اگر دولت عليهء ايران بخواهند كه در شهرهاى بروكسل و اسورس مملكت بلجيقا رئيس تجار بگذارند مأذون خواهند بود . مادهء ششم - اگر ما بين تبعهء جانبين از بابت معامله نزاع و دعوائى اتفاق افتد به استحضار رئيس تجّار يا ترجمان آن دولت موافق شريعت و عادت مملكت قطع و فصل آن دعوى شود . و در صورتى كه يكى از تبعهء دولتين مفلس شود بعد از تشخيص و تحقيق ، اموال و اسباب او را فيما بين ارباب طلب بطور غرماسويت و تقسيم نمايند . و همچنين در وقت وفات يكى از تبعهء طرفين اموال و متروكات او به رئيس تجّار آن دولت تسليم شود . مادهء هفتم - ايشان را اين عهدنامهء دوستى و تجارت ابد الدهر با كمال صداقت و دقّت از طرفين ملحوظ و مرعى خواهد شد و به هيچوجه خلل و نقصانى به اجزاى آن راه نخواهد يافت . اين عهدنامهء دوستى و تجارت به سياق واحد در دو نسخه تحرير و املاء شده و از جانب مرخّصين دولتين عليتين ممضى و ممهور گشته و مبادله گرديده . انشاء اللّه تعالى نسخهء مزبوره از طرفين دولتين بهيّتين تصديق گشته در مدت چهار ماه يا كمتر اين تصديق‌نامه‌ها به اسلامبول آمده بين المأمورين از سر نو مبادله گردد به تاريخ روز چهارشنبه بيست و پنجم جمادى الاولى مطابق سال اودئيل يكهزار و دويست و پنجاه و هفت مطابق چهاردهم شهر جولاى هزار و هشتصد و چهل و يك عيسوى در دار الخلافهء اسلامبول سمت انجام پذيرفت .