سپهر بسطت ، كيوان رفعت ، خورشيد منزلت ، اسكندر ابهّت ، سليمان مرتبت ، پادشاه فريدون جاه جم اقتدار ، خاقان دارا رأى ، و كسرى شعار ، مظهر انوار تأييدات ابدى ، مصدر اسرار ( ربّ هب لى ملكا لا ينبغى لاحد من بعدى ) شهسوار عرصهء خاك فارس يكران كرهء افلاك ، مهر سپهر سلطنت و خلافت ، بدر منير نصفت و عدالت سلطان البرين و خاقان البحرين سمى نبى الثقلين وارث ذو القرنين كهف الخافقين خادم الحرمين الشريفين سليما للسلطنة و الشوكة و الحشمة و القدرة و الخلافة و العدالة و العظمة و الابهة و النصفة و العزة و الاقبال سلطان سليمان شاه ابن سلطان سليم خان . شهنشاه عالم شه كامران * سكندر سرير و سليمان مكان جهان پرتو از نور رايش گرفت * سپهر افسر از خاك پايش گرفت فريدون جم قدر و عالم مدار * پدر بر پدر خسرو كامكار درش كعبهء حاجت اهل دل * ولى طوف دلها كند متّصل مراعات خلق خدا كار او * در آن كار لطف خدا يار او بود خاتمش چون سليمان بدست * كزو شد روا حاجت هركه هست شهنشاهى كه آسمان قدرش چون قدر آسمان بيرون از ادراك عقول و اوهام است و سپهر سريرش چون سرير سپهر متجاوز از مدارك افهام . برق حسام خون‌افشانش آتش‌آهنگ ، و غمام انعام عامش چون انعام غمام بىتوقّف و درنگ ، موهبتش مبانى سلطنت عظمى ، مرحمتش قواعد خلافت كبرى ، حارس حوزة البرين ، حافظ ثغور المسلمين ، قاتل الكفرة و المشركين . آن شاه كه از بلندى بخت * بالاتر از آسمان زند تخت محتاج درش هزار خاقان * فغفور كمينش از غلامان هرچاشگهى بر آستانش * صد خان خطا كشيده خانش بر ماه كشيده بارگاهش * مشكين شده چين ز خاك راهش مثلش نشنيده گوش دوران * سلطان جهانيان سليمان صافى ضميريكه اشراقات ضمير منيرش در شب ديجور حوادث زمانى و نوائب آسمانى چون ماه چهارده تابان و لامع است ، و راى عالم‌آراى خاطر صوابنمايش بر حال مستقبل چون ماضى آگاه و مطلع .