( 401 ) بوده است ، و امام محدث حافظ غنجار رحمه اللّه در تاريخ خود او را ذكر كرده است ، و چنين گفته ابو الحسن اسمعيلى را : پدر او شيخ و رئيس عصر بود و پيشواى [ عهد ] خود در ماوراء النهر و رياست و امامت ازو منتقل شد بابو الحسن فرزند او بعد التسعين و ثلثمائه ( 390 ) و او اهليت و استحقاق اين مرتبه داشت ، بواسطهء عقل وافر و فضل ظاهر ، و او ابو الحسن در سنهء خمس و تسعين و ثلثمائه ( 395 ) به سفر حج رفت ، و باز بسلامت ببخارا رسيد ، و او روايت از پدر خود مىكند و از پدر مادر خود ابو بكر سعد زاهد رضى اللّه عنهم ، و اولاد و احفاد ايشان در آن مقبره مدفونند و مدفن هريك از ايشان اينزمان مندرس و نامعلومست ، و اين علامت كمال حال و شرف ايشانست ، به حكم حديث قدسى كه فرموده : انا عند المنكسرة قلوبهم و المندرسة قبورهم . ذكر مقبرهء ستاجيه ديگر در جانب شرقى مزار امام ابو بكر فضل رحمه اللّه ، مقبرهء ستاجيه است رحمهم اللّه ، كه هريك از ايشان مقتداى جهانى بوده‌اند و سر تربتهاى ايشان مجمع اوتاد و ابدالست ، و خاوند تاج الدين كه ازين خانواده‌اند ، ميگويند كه روز جمعه بعد از نماز به زيارت ايشان رفتم ، جوانى را ديدم كه در آن مزار نشسته بود ، و بزارى ميگريست ، روشنايى و آشنايى در جبين مبين او ظاهر بود ، هرچند از حال او پرسيدم ، جواب نگفت ، بازگشتم ، روز شنبه او را در همان مكان ، بر همان حال ديدم ، الحاح كردم ، گفت من يكى از ابدالم كه بواسطهء ترك ادبى از ايشان دور افتاده‌ام ، گفتم درين مكان چه ميطلبى ؟ گفت : هر پنجشنبهى و دوشنبهى ايشانرا درين موضع شريف اجتماعى بود ، باميد دريافت صحبت ايشان آمده‌ام ، بامداد روز دوشنبه رفتم ، آن جوانرا نيافتم و بعد از آن هرگز او را نديدم . » اول تربت امام عالم زاهد مفتى . استاد الائمه مولانا سيف الدين ستاجى است