رباعى اى چرخ ، مرا ز عشق بيزارى ده * يا يار مرا پيشه كم‌آزارى ده در فرقت آن خوب بدانديش مرا * اى صبر ، اگر نه‌مرده‌يى ، يارى ده و اين لغز در صفت چشم هموراست ، و در غايت لطف و رقتست : و له حوضيست درو آب خوش و آسوده * در حوض ، يكى كشتى قير اندوده كشتى رانى درو برنگ دوده * بر جاى نشسته و جهان پيموده « لباب الالباب ، ج 1 ص 181 و 182 » و علامهء فقيد مرحوم قزوينى در تعليقات خود بر لباب آورده است كه : امام فقيه ركن الدين امام‌زاده از مشاهير علماء ماوراء النهر است ، و در فتح بخارا در سنهء 617 او با پسرش بدست عساكر مغول كشته شدند ، درجه [ تاريخ جهانگشاى جوينى ، ج 1 ص 81 ] بعد از حكايت دخول عساكر مغول در مسجد جامع بخارا و صعود چنگيز خان بر منبر و خالى نمودن صندوقهاى قرآن زير پاى اسبان و آخور ساختن آنها و قيام كبار علماء و ائمه و مشايخ بمحافظت ستوران و خدمت اصطبل ميگويد : « درين حالت امير امام جلال الدين على بن ابى الحسن الرّندى كه مقدم و مقتداى سادات ماوراء النهر بود ، روى به امام عالم ركن الدين امامزاده كه از افاضل علماء عالم بود آورد و گفت : اين چه حالتست ؟ گفت خاموش باش ، باد بىنيازى خداوندست كه ميوزد ، سامان سخن گفتن نيست » و مصنف در جوامع الحكايات او را از مشايخ خويش ميشمرد ، « لباب الالباب ، ج 1 ص 339 »