يافت - ازان‌كه سرحدهاى مملكت « 1 » با امراى بزرگ و هواخواهان خويش داده « 2 » مستحكم گردانيده بود - چنانچه طرف هندوستان سرحد « 3 » بنگاله اقطاع كره و مهوبه و شق دموه « 4 » بحوالهء ملك الشرق مردان دولت كه نصير الملك خطاب داشت كرده « 5 » - و اقطاع آوده و سنديله « 6 » و شق كول بحوالهء حسام الملك « 7 » حسام الدين نوا و اقطاع جونپور و ظفرآباد بحوالهء ملك بهروز « 8 » سلطاني و اقطاع بهار « 9 » بحوالهء ملك بير « 10 » افغان گردانيده - امراى مذكور در ماليدن فسدهء كفار آن ديار و ضبط اقاليم سرحد تقصير نميكردند - چنانچه سلطان را براى ضبط « 11 » و قرار آن سمت تعلّقي نبود - امّا سرحد خراسان به جهت سدّ فتنهء مغل هيچ اميرى درخور آن نبود - بضرورت ملك الشرق نصير الملك را از « 12 » اقطاع كره و مهوبه طلبيده در عرصهء ملتان فرستاد - تا فتنهء ملاعين و فسدهء آن سمت را مالش دهد - و اقطاع با نواحي و مضافات بحوالهء او گردانيده - و اقطاع هندوستان يعنى كره و مهوبه هم بر ملك الشرق ملك شمس الدين سليمان پسر ملك مردان دولت مقرر داشتن فرمود - القصه بعد كشته شدن دامغاني نيابت « 13 » اقطاع گجرات بحوالهء ملك مفرح سلطاني گردانيد - و فرحت الملك خطاب كرد * در سنه تسع و سبعين و سبعمائه طرف اتاوه

--> ( 1 ) B . مملكت امراى ( 2 ) B . ديده ( 3 ) M . سرحدها ( 4 ) M . شق دلموه ( 5 ) B . omits كرده ( 6 ) M . سديد ؟ ؟ ؟ ( 7 ) M . حسام الملك و حسام الدين ( 8 ) M . بهرور ( 9 ) B . اقطاع سار ( 10 ) B . ملك مرافغان ( 11 ) B . omits ضبط ( 12 ) M . omits از ( 13 ) M . omits نيابت