اسپهبد عبد اللّه بن وندا اميد بر ملك نشسته . در عهد او داعى كبير حسن بن زيد بن محمد بن اسماعيل بن حسن بن زيد بن امام حسن عليه السلام خروج نموده ، وى معاونت و متابعت حسن بن زيد نمود و در مبادى حال داعى كبير وفات يافت و پس از او افريدون بن قارن بن سرخاب بن نام‌آور بن بادوسبان بن خورزاد و بعد از او پسرش بادوسبان بن افريدون كه محمد بن زيد - برادر داعى كبير - در عهد او كشته گشت ، ملك شدند . ملك هر دو هيجده سال . شهريار بن بادوسبان كه ناصر الحق در عهد او خروج كرد . او نيز وفات يافته هروسندان بن بندار بن شيرزاد بن افريدون ، پس از عم‌زاده ملك يافت . ناصر الحق در زمان او لشكر به طبرستان كشيد . وى مطيع گشته ، پس از ناصر كبير همراه پسران او بود . داعى صغير حسن بن قاسم بن على بن عبد الرحمن شجرى بن قاسم بن حسن بن زيد بن امام حسن عليه السلام بر پسران ناصر شبيخون زده ، هروسندان « 1 » كشته گشت . ملكش دوازده سال . شهريار بن جمشيد بن ديوبند بن شيرزاد بن افريدون در عهد هروسندان به حكومت رسيده ، دوازده سال ملك راند . ابو الفضل [ بن ] محمد بن شهريار بن جمشيد بن ديوبند بن شيرزاد بن افريدون بن قارن بن سرخاب بن نام‌آور بن بادوسبان بن خورزاد بن بادوسبان بن گيل بن گيلانشاه به ملك نشسته . در عهد او سيد ابيض الفايز باللّه ابو الفضل جعفر بن محمد بن حسين المحدث بن على بن عمر الاشرف بن امام زين العابدين در گيلان خروج كرده ، بسيارى از ولايات گيلان را تصرف نمود . در اين وقت ميان محمد بن شهريار - ملك رستمدار - و اسپهبد شهريار بن داراى - ملك الجبال - منازعت افتاد . شهريار بعد از جنگ به صوب هزيمت ، در رى نزد ركن الدوله حسن بن بويه رفت . ركن الدوله ابن عميد وزير خود را با وى

--> ( 1 ) و ( 2 ) - اصل : مروسندان .