جملهء ارض و مافيها و آسمانها و ملايك را در شش روز آن جهانى كه شش هزار سال دنياست ، آفريده ، چنان كه آيهء كريمه « وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ « 1 » » مفيد اين معنى است ، به درستى كه خداى شما آن خدا است كه بيافريد آسمانها و زمين را در شش روز ، و پيش از آفريدن ارض و سموات ، عرش بر آب بود . و جاى ديگر ايضا « اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ « 2 » » خداى تعالى آن خدائى است كه بيافريد آسمانها و زمين و آنچه در ميان ايشان است . پس قاهر و غالب شد بر عرش و او بر همه اشياء غالب و قاهر است . ليكن عرش را به ذكر مخصوص ساخت [ چون ] بزرگتر از جميع مكونات است . از اين شش روز ، چهار روز ، دنيا و مافيها را آفريد و دو روز سموات و كواكب و ملايك را لباس هستى پوشانيد . روز يكشنبه و دوشنبه ، طبقات زمين را ايجاد كرده سه‌شنبه و چهارشنبه كوهها و نباتات و اشجار [ را ] پديد نمود . وى قادر است كه در طرفة العين اين همه را ايجاد كند ، اما به جهت تنبيه بندگان است تا پند گيرند كه عجلت در كارها ، شيطانى است و تأنى از سنن رحمانى . روز شنبه ، آفرينش تمام شده بودند . يهود به حضرت پيغمبر ( ص ) گفتند خداى تو روز شنبه بياسود . ختمى - پناه را خشم گرفته ، گفت « آسودگى از كسى مىآيد كه وى را ماندگى باشد . » رد سخن يهود را قوله تعالى « وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ « 3 » » به درستى كه آفريدم آسمانها و زمين و آنچه ميان ايشان است در شش روز و نرسيده ما را هيچ ماندگى و رنجى .

--> ( 1 ) - سورة هود ، 11 . آيهء 7 . ( 2 ) - سورة سجده ، 32 . قسمتى از آيهء : 4 . ( 3 ) - سورة ق ، 51 . آيهء : 38 .