ملا شيخعلى گيلانى
117
تاريخ مازندران ( فارسى )
الانساب ص 292 ) . 88 / 4 - فوت ملك كيومرس بن ملك كاوس را ملا شيخعلى در سال 973 نوشته ، در صورتى كه زامباور سال 963 ضبط كرده است ، ( معجم الانساب ص 292 ) 88 / 9 - در دوران سلطنت ملك سلطان محمد بن ملك جهانگير بن ملك كاوس آثار الحاد على ذكر السلام در ولايت رستمدار تازه گشت و اين نشان مىدهد كه تا حدود سنهء 1000 اسماعيليان هنوز قدرت داشتهاند . 89 / 2 - گوزدستاق يعنى كسى كه تحتنظر است . گوز در تركى به معنى چشم و دستاق به معنى زندان است . 90 / 3 - ظاهرا طرف شرقى تالار مازندران صحيح است . 90 / 9 - از اين عبارت معلوم مىشود كه فخر النساء بيگم دختر مير عبد اللّه خان زوجهء شاه سلطان محمد خدابنده ( 995 - 985 ) و از عبارت ص 60 / 9 برمىآيد كه اين زن زوجهء شاه طهماسب ( 984 - 930 ) است . 91 / 7 - از پسران سيد عباس بابلكانى سيد رحيم را نام مىبرد و در سطور بعد اين مرد به نام سيد عبد الرحيم خوانده شده است . 92 / 5 دارا كلاته ظاهرا همان دارا كلايهء ص 62 / 6 است . 92 / 13 - ظاهرا افتادگى دارد . 93 / 7 - ظاهرا « چون آقا مير ديو » صحيح است . 93 / 8 - نقطهء آخر جمله اشتباه است و بايد ويرگول باشد ، زيرا دنبالهء جمله بعدا مىآيد . 94 / 6 - سرخيل به معنى سرگالش و بزرگ گلهداران است . مختآباد ( بضم ميم ) نيز مىگويند . 94 / 23 - سلطان حسن ميرزا صحيح است كه پسر سلطان محمد خدابندهء صفوى است . 98 / 16 - عبارت « زاربانى او بود چگونه اطاعت حاكم مىتوانست كرد » معنى روشنى ندارد . 99 / 8 - « وى در آنجا گره طاعون برآورده فى اربع و الف درگذشت » معنى عبارت روشن نيست . 99 / 13 - ملك سلطان محمد پسر ملك جهانگير پسر ملك كاوس پسر ملك اشرف است كه