محمد رضا واليزاده معجزى
325
تاريخ لرستان ( روزگار پهلوى ) ( فارسى )
بعضى خود را على اللهى مىدانند . » همچنين مىگويد : « چون در افواه عموم شهرت دارد گروه اهل حق علىاللهى هستند حاشا و كلا چنين تصورى در اصل باطل است » . فرقه على اللهى لرستان كه به مشعشعيان يا طايفه نوربخشيه شهرت دارند معتقدانى خاص خود دارند . اينان كه كوركورانه متابعت از پيشوايان مذهبى خود مىنمايند در مقابل « قرآن جلد سرخ » طايفه بيرانوند و بعضى طوايف لك زبان لرستان كه شيعه 12 امامى مىباشند به « قرآن جلد زرد » خود عقيده دارند و مىگويند قرآن واقعى كه از آسمان نازل شده همين قرآن جلد زرد مىباشد كه در دست ماست ولى تاكنون كسى موفق به ديدن اين قرآن نشده است . على اللهىها تنها على را خداى دو جهان مىدانند و عقيده دارند كه روح على در هردوره در بدن پيشواى وقت حلول مىكند و به همين سبب به پيشواى خود نهايت اخلاص را دارند و او را با تمام وجود خويش اطاعت مىكنند . علامت ظاهرى اين طايفه سبيل پرپشت است و تحريم دخانيات . آنها هرگز شارب را نمىزنند و برخى كه با آنها عداوت دارند براى نشان دادن ميزان علاقه اين مردم به موى شارب چنين شهرت دادهاند كه يك نفر از طايفه على اللهى يك موى از شاربش در موقع غذا خوردن در وسط دو دندان « انياب » او گير كرد و مشاراليه هرچه كوشيد كه بتواند موى سبيل را صحيحا و سالما از لاى دو دندان مزبور بيرون كشد موفق نشد و سرانجام نزد دلاكآبادى رفت و از او تقاضا كرد كه دو دندان انياب او را به نحوى كه كمترين آسيبى به تار موى سبيل وارد نشود از لثه بيرون بكشد . از خصوصيات ديگر آنها حرمت شديد دخانيات است . تا اينجا بحثى خيلى مختصر بود در پيرامون كليات مذهب اهل حق لرستان و ولايات غربى و چون سخن گفتن به حد اشباع در اين باره احتياج به تأليف يك كتاب مستقل و مفصل دارد و قصد نگارنده اشاره مختصرى است كه فى الجمله معرفى كوتاهى از طوايف اهل حق لرستان شده باشد ، لذا به همين مقدار اكتفا مىشود . درباره گرويدن طوايف شمالى لرستان به اين مذهب صرفنظر از تأثير همجوار بودن لرستان با كشور عراق و شيعيان كوفه و غلات اهل حق كه از آن سوى مرز ايران ظهور كردهاند ، نگارنده آنچه را كه در بعضى متون ديده و از سران طايفه على اللهى كه قريب يك سال و نيم در ميان آنها زندگى كردهام پرسيده و تحقيق نمودهام در اينجا به شيوه ايجاز و اختصار مىنگارم . در قرون گذشته سيد محمد مشعشع كه به زبان فارسى سيد محمد نوربخش ناميده مىشود به عللى كه على اللهىها نقل كردهاند به كوههاى لرستان آمده و مردم را به اين طريق خوانده