محمد رضا واليزاده معجزى
229
تاريخ لرستان ( روزگار پهلوى ) ( فارسى )
دادخواهى نزد امير احمدى رفتند و امير احمدى حكم داد كه مأمورين دارايى ترياكهاى توقيفى را به صاحبان آنها رد كرده و در [ ماليات ] نقد و جنس هم سازش نمايند . شاكيان هنگام مراجعت در زير « تنگ شبيخون » با عدهاى از اشرار مصادف و منصور خان رئيس طايفه يوسفوند مقتول و دو نفر ديگر هم مجروح شده بودند . جنازه منصور خان را به خرمآباد آورده به امير احمدى متظلم شدند و امير احمدى غلامرضا خان اكبرى ارشد اولاد منصور خان را به جاى پدرش به سمت رييس طايفه منصوب و او را به محل بازگردانيد . از جمله وقايع اين سال اعدام امان اللّه خان كاظمى ياغى معروف دلفان بود . وى چون در مهراب كوه محل مناسبى را دژ خود قرار داده و از دسترس ژاندارمرى و قواى نظامى محفوظ و مصون بود ؛ لذا به او دست نمىيافتند و آخر الامر او را به وسيله محمد حسن خان زند نايب الحكومه خرمآباد تأمين داده بازداشت و اعدامش كردند [ ! ] امير احمدى هنگام مسافرت رضا شاه به او قول داده بود كه لرستان را امن كند . روى اين اصل در اواخر پاييز 1307 اردويى براى مقابله با ياغيان آراسته گردانيد و عدهاى از سران عشاير را كه مورد اعتماد او بودند ، نيز همراه اين اردو با خود برد و در نواحى گرمسيرى به تعاقب عشاير پرداخت . اين اردو به فرماندهى شخص امير احمدى سرتاسر زمستان سال 1307 را در بخشهاى گرمسيرى در تعاقب عشاير و ياغيان و راهزنان بود . ولى آنها با دقت و مراقبتى كه در كار خود و آشنايى كاملى كه به اوضاع طبيعى و كوهها و غيره داشتند ، طورى حركت مىكردند كه در مسير حركت اردو واقع نشدند و تصادمى ميان آنها به عمل نيامد .