سركشى به آن حدود اين مسأله را تفرس نموده ، تغيير شغل و انتقال او را مصلحت دانست كه منجر به گرفتارى تازه‌اى نشود ؛ براى اينكه گزارشهايى در اين باره به او رسيده بود ( در بين امراى ارتش امير احمدى از حيث هوش و حافظه اندكى به او شباهت داشت و او هم تقريبا همه سرشناسان صفحه غرب را با نام و نام تيره و طايفه‌اش مىشناخت ) . كشته شدن امير طهماسبى در لرستان به زيان اهل اين سرزمين تمام شد ؛ زيرا علاوه بر اين‌كه او مردى كارآمد و لايق بود و به درد مملكت مىخورد موجبات بدگمانى رضا شاه را از لرستانيان فراهم آورد و در ذهن او چنين رسوخ كرده بود كه قاتلين تصميم سوء قصد به شخص او را داشته‌اند و به همين خيال به سوى اتومبيل امير طهماسبى شليك كرده‌اند . بنابراين معلوم است كه خاطر او از اهل لرستان سخت رنجيده و مكدر شده بود از قرارى كه بعدا شايع شد و هى از قول امير طهماسبى نقل مىكردند كه پيش از فوتش گفته بود كه من جهت خدمت به اهل لرستان به فرمان رضا شاه براى لرستان طرحهاى مفيد و پروژه‌هاى عالى داشته و مىخواستم جبران همه اشتباهكاريها و اردوكشىهاى غير لازم فرماندهان قبلى اين خطه را بكنم و آنها را به دولت و ارتش علاقمند سازم . از اين گفته‌ها قويا استنباط مىشود كه رضا شاه در نظر داشته كه امير طهماسبى را براى تمشيت امور لرستان در رأس قواى غرب قرار دهد . « 1 » حركت رضا شاه به خرم‌آباد رضا شاه روز دوم آبان‌ماه 1307 با جمع كثيرى از وزرا و نمايندگان مجلس و رجال مملكت به سمت خرم‌آباد حركت نمود . چنان‌كه قبلا توضيح داديم به واسطه كشته شدن امير عبد اللّه خان طهماسبى وزير راه و فوايد عامه كه از امراى مورد توجه شخص شاه بود خاطر رضا شاه سخت مكدر و افسرده بود ؛ على الخصوص اين قضيه دلالت داشت بر عدم امنيت كامل راهها . وى در بين راه كه به سوى خرم‌آباد حركت مىكرد در محل ترور طهماسبى توقف كرده و براى اين پيشامد ناگوار اظهار تأسف نمود و به راه ادامه داد . صفوف جمعيت استقبال‌كنندگان از ابتداى پل خرم‌آباد كه فعلا شهر قديم و شمشيرآباد را به هم مربوط مىسازد شروع و به پل كركانه منتهى مىشد . رؤساى ادارات ، مأمورين دولت ، شاگردان مدارس ، روحانيون ، اعيان و اشراف ، تجار و كسبه و ساير مردم در صفوف معين در انتظار

--> ( 1 ) . بنگريد به يادداشت شماره 5 ، بخش دوم ( ويراستار ) .