هواپيما آمد و دكتر لقمان الملك و دكتر خلعتبرى از هواپيما پياده شدند و لقمان الملك دست امير طهماسبى را در دست گرفت و با يك دنيا حزن و اندوه به امير احمدى فهمانيد كه امير طهماسبى دار فانى را وداع گفته است 9 . آقاى خواجه نورى از قول فاميل مرحوم طهماسبى نقل كرده‌اند كه چون آنها ارسال جنازه او را به تهران تقاضا كرده بودند و آن تقاضا چند دفعه مواجه با ترديد گرديده بود و نتيجه اين شد كه در ظرف 24 ساعت سه مرتبه جسد خون‌آلود امير لشكر طهماسبى را دفن كردند و باز بيرون آوردند و بالاخره در امامزاده ابو الحسن « 1 » بروجرد به خاك سپردند و به اين طريق با دو مثقال سرب ناچيز بىارزش ، به تعزيه ممتد يك زندگانى پرآشوب و پرهيجانى خاتمه داده شد و مشتى خاك تمام آن كانون آتش و آمال و ايده‌آل و فعاليت را پوشانيد . دنيا به عادت ديرينش تمام وجود او را در لاى دل سنگ آسيابى خود جا داد تا با كمال بىاعتنايى و بوالهوسى از خورده‌هاى آن عروسك بدبخت مغرور ، غافل جاه‌طلب ديگرى نسازد . رضا شاه روز 24 فروردين 1307 مطابق شوال 1346 قمرى به بروجرد وارد [ شد ] و در مجلس ترحيم امير طهماسبى كه روز بعد در بروجرد منعقد شده بود شركت [ نمود ] و از اين عمل ياغيان كه يكى از مردان فعال و مورد علاقه‌اش را از پاى درآورده بودند ، سخت ناراحت و خشمگين شد 10 ، [ و سپس ] به تهران برگشت . خطيب شهير و دانشمند گرامى آقاى مولانا در كتاب « تاريخ بروجرد » نوشته‌اند كه رضا شاه در بروجرد اعلاميه‌اى به مضمون زير صادر نمود : « مرحوم عبد اللّه خان امير لشكر وزير فوايد عامه كه از صاحب‌منصبان محترم وزارت جنگ بود و در نتيجه ابراز لياقت و صلاحيت به مقام وزارت كه از مشاغل مهم دولتى است ، نايل گرديد در راه انجام وظيفه به قتل رسيد . فقدان او موجب بسى تأسف است و چون اظهار قدردانى و پاس حقوق خدمت هميشه منظور نظر مىباشد اين است كه شخصا به مجلس ترحيم آمدم . ضمنا به صاحب‌منصبان و نظاميانى كه مأمور اين صفحه هستند امر مىدهم كه اين قضيه چون به دست عده قليلى از اشرار اتفاق افتاده است نبايد احساسات خود را نسبت به اهالى لرستان كه مطيع و منقاد دولت هستند به كينه‌جويى و بدبينى آلوده نمايند . فقط مرتكبين قضيه بايد تعقيب و به مجازات برسند . در خاتمه نسبت به عموم حضار كه در مراسم سوگوارى شركت كرده‌اند رضامندى خاطرمان را ابراز مىداريم » . آقاى مولانا در مورد انعقاد مجلس ترحيم مرحوم امير طهماسبى از قول آقاى علوى كه خود

--> ( 1 ) . اصل : حسن .