فصل پنجم ارزيابى كارهاى امير احمدى در لرستان در دنيا [ در بين افراد عادى ] كسى را نمىشناسيم كه داراى تمام صفات و ملكات فاضله بوده و كمترين نقطه ضعفى در او وجود نداشته باشد . بديهى است امير احمدى نيز از اين قاعده مستثنى نبود . امير احمدى بطور قطع يك نفر از امراى ارتش جوان ايران بوده و نخستين كسى است كه به درجه سپهبدى اين ارتش رسيده است . اين فرمانده لايق به قدرى جلب اعتماد رضا شاه را كرده بود كه در يكى از سالهاى بحرانى كه در ناحيه خراسان هم اغتشاش‌طلبان سر به طغيان و عصيان برافراشته بودند وى امير احمدى را كه از لرستان احضار شده بود به حضور خواست . شاه قيافه‌اى سخت درهم و گرفته داشت و در باطن فكر مىكرد و راه چاره مىجست و دفعتا سر برداشت و به امير احمدى گفت : افسوس كه نمىتوانم تو را با اين شمشير از وسط دو نيمه سازم . امير احمدى كه همواره از او بيمناك بود يكه‌اى خورده و پرسيد قربان مگر خطايى از من سر زده ؟ رضا شاه گفت : هم در خراسان كار ناامنى خيلى بالا گرفته و طاغيان سلب آسايش كرده‌اند و فرمانده لايق و مدبرى لازم دارم كه براى تمشيت امر آن‌جا بفرستم و هم در لرستان ؛ بنابراين اگر مىتوانستم نيمى از بدن تو را به خراسان و نيمى به لرستان بفرستم تا هردو نقطه را قرين امن و امان سازى خيلى بجا بود . آن وقت امير احمدى حال طبيعى خود را بازيافته و متوجه شد كه منظور وى ابراز عنايت و