محمد رحيم ميرزا ، بيستم مهديقلى ميرزا ، بيست و يكم حشمت الدوله حمزه ميرزا ، بيست و دوم ايلدرم ميرزا ، بيست و سوم لطف اللّه ميرزا ، بيست و چهارم محمد كريم ميرزا ، بيست و پنجم جعفر خان ، بيست و ششم عبد اللّه خان . » همه اعمال عباس ميرزا قابل ستايش بود ، حتى موضوع ازدواج و معاشرت با زنان زيرا با همه امكاناتى كه از حيث تشكيل حرمسرا و جمع كردن صدها زن مانند پدرش براى او فراهم بود معهذا او بيشتر از چهار زن - كه فقط يكى از آنها مورد علاقه او بوده - برنگزيده است . سوگلى اين شاهزاده دختر يكى از تجار حومه تبريز بوده است . عباس ميرزا سعى داشت كه فرزندان را هم همانند خودش به سختىهاى زندگى آشنا سازد و كما اين‌كه پسر بزرگ خود را ، كه شش سال بيشتر نداشت ، در چله زمستان با لباس نازكى بر اسب مىنشاند و همراه مىبرد و در جواب معترضين مىگفت : « او بايد از همين امروز به حرفه‌اى كه شايد تا پايان زندگانى بدان مشغول باشد ، خوى گيرد و با تجربه شخصى خويش به معناى خستگى سرباز پىبرد . » عباس ميرزا هرگز زنان را با خود به اردو نمىبرد و افسران او هم به او تاسى مىكردند . او به شكار علاقه فراوان داشت و در ضمن شكار به روستاها سركشى مىكرد و با روستائيان تماس مىگرفت و به درد دل آنان گوش مىداد و گرفتاريشان را رفع مىكرد . او دليرترين و سلحشورترين و ماهرترين افسران و سربازان اردوى خود بود و در به كار بردن هرنوع سلاح آن‌چنان مهارتى به كار مىبرد كه همه را به تحسين وادار مىكرد . در حالى كه به تاخت اسب مىراند ، از فاصله شصت پا زوبين را بر پشت شكار ميزد . در نشانه روى با تير و كمان هرگز تيرش به خطا نمىرفت . به دستور وى گوسفندى در پشت سرش نگاه مىدارند و او به تاخت از آن دور شده و در پنجاه قدمى روى ركاب بلند مىشود و در همان حال به عقب برگشته ، گوسفند را هدف قرار مىدهد . اين شيوه تيراندازى كه « قيقاچ » نام دارد ، از زمان اشكانيان در ايران معمول شده و بيشتر از همه‌جا ، عشاير لرستان در آن مهارت كامل دارند . اين طريقه سخت‌ترين انواع تيراندازى است و فقط اشخاصى كه مدتهاى مديد تمرين كنند ، مىتوانند از عهده برآيند . عباس ميرزا سحرگاه از خواب برمىخاست . مومنى قشرى نبود و به ديانت اسلام و احكام قرآن مجيد پابند بود و در عبادات و به وقت خواندن نمازها اهتمام داشت . وليعهد در عين سخاوت و بلندنظرى ، قناعت پيشه بوده است . گويى غرض او زندگانى همانند سربازانش بوده است كه تفاوتى با آنها نداشته باشد . او شراب نمىنوشيد ولى مزاحم افسران زير دستش هم نمىشد و با نظر قضاوت به آنها مىنگريست . او هيچ نوع دخانياتى استعمال نمىكرده است . وليعهد از ساعت 8 تا 10 صبح در ديوانخانه مىنشست . آنگاه جهت صرف صبحانه به حرمسرا مىرفت و بعد از اين كار تا ساعت دو بعدازظهر با وزيران و فرماندهان نظامى به كار مشغول مىشد . بعد از صرف ناهار تا ساعت شش بعدازظهر اسب سوارى مىكرد و بعد جهة انجام فرايض مذهبى به منزل برمىگشت و غالبا بعد از نماز عشاء براى شب‌نشينى درباريان را به حضور مىپذيرفت . اين شب‌نشينى معمولا تا ساعت 10 شب