حضرت اقدس و الا غير از برقرارى امنيت و جلوگيرى از تجاوزات اشرار و راهزنان انتظار ديگر نداريم و همين عنايت براى خود و هفت نسلمان كافى مىباشد . » حضرت و الا كه بر صندلى مرصع جلوس كرده و پا روى پا انداخته بود ، در جواب بزرگان شهر گفت : « تنبيه عده‌اى دزد بىنام و نشان براى من چيزى نيست و در رديف مسايل حل شده است و من جهت توسعه تجارت و كشاورزى و بالا بردن توليدات و ازدياد ثروت اهل لرستان ، برنامه وسيع طرح كرده‌ام كه قريبا مشاهده خواهيد كرد ، و بعد دامنه كلام را به بىكفايتى حكام سلف لرستان كشانيده و گفت : [ تفاوت ] سيستم حكمرانى من با اسلاف نالايقم از زمين تا آسمان است و كسى را در ايام فرمانفرمايى من ياراى ارتكاب اين اعمال خلاف نيست » برحسب اتفاق در همين وقت صداى داد و بيداد و هياهويى در محوطه دارالحكومه شنيده شد و حضرت و الا پرسيد : « چه خبر است ؟ » . پيشخدمت به عرض رسانيد جمعى از مكاريان ( چاروادارها ) شهر استدعاى صدور اجازه شرفيابى دارند حضرت و الا فرمود : « بيايند » . عده‌اى وارد و تعظيم كرده عرض كردند : « حضرت و الا چند سال است كه لرستان در آتش بيداد عشاير مىسوزد و ما در خارج شهر تأمين مالى و جانى نداريم ، ولى در چهار ديوار شهر آنها را قدرت زورگويى و تجاوز به اموال ما نبوده و لكن مدتيست خود شهر خرم‌آباد را نيز مورد تجاوزات خود قرار داده‌اند . روى اين اصل ما جماعت مكاريان مدتيست حيوانات باركش خود را در همان داخل طويله آب مىدهيم ولى امروز كه الحمد للّه شهر خرم‌آباد مفتخر به وجود حضرت و الا شده ، بدون اندك واهمه قاطرهاى خود را به كنار گرداب كه در خرم‌آباد واقع شده ، فرستاديم كه آب بياشامند . زيرا يقين داشتيم كه دزدان و غارتگران بر اثر ورود موكب شما امروز جرأت نزديك شدن به شهر را ندارند ، كما اين‌كه سابقا نيز چنين بوده و روزهاى نخست ورود حاكم كسى را با كسى كارى نبوده ، ولى بر خلاف تصور ما آنها حتى ملاحظه تشريف‌فرمايى حضرت اقدس و الا را هم نكرده‌اند . » شاهزاده پرسيد : « چرا آنها را لب گرداب برده‌ايد ؟ » شاكيان جواب دادند : « گرداب جزو شهر است و زنان و دختران ما آب مصرفى خانواده را از همين گرداب به خانه حمل مىكنند . » حضرت و الا قدرى به فكر فرورفت و آن‌گاه سر برداشت و فرمان داد تا ميرآخور را به حضورش بياورند . شاكيان به خيال اين‌كه شاهزاده مىخواهد دستور تعاقب و تنبيه سارقان را