گرديد و قريب چهل سال در دوران استبداد و مشروطه به كارهاى ديوانى اشتغال داشت و در بسيارى از نقاط ايران حكومت كرد مخصوصا در نواحى بروجرد و همدان و خوزستان و لرستان مدتى دراز حكومت داشت و برطبق اظهار پسرش مرحوم غلامرضا خان مظفر [ 3 ] دومين بارى كه در استبداد صغير محمد على شاه ، به حكومت همدان منصوب شده بودند به مناسبت حمايتى كه از واعظ مشهور مرحوم جمال الدين اصفهانى ( پدر سيد محمد على جمالزاده نويسنده معاصر ) [ 4 ] نموده و به‌جاى گرفتار كردن و حبس او ، از شاه خواست كه وى را اجازه عزيمت به عتبات عاليات بدهد ، مغضوب آن شاه مستبد واقع گرديد و با حال بيمارى از همدان به تهران رفتند و در سن 73 سالگى در سال 1317 هجرى قمرى ، در تهران به عالم باقى شتافتند . حاج ميرزا محسن خان مظفر الملك نيز مانند پدرش مردى فاضل و با كمال و تحصيلكرده بود و گويا به پيروى از پدرش كتاب سلوان المطاع را از عربى به فارسى ترجمه كرده بود و آن كتاب را در كودكى به فرزندان خود مىآموخت . اولاد مظفر الملك از مظفر الملك نيز مانند پدرش ( ملاباشى ) پنج فرزند به‌جاى ماند ازين پنج فرزند چهار نفرشان دختر بودند و فقط يك پسر از او باقى ماند . امروزه ازين فرزند فقط يك دختر او كه در حباله نكاح مرحوم حاج ميرزا يحيى دولت‌آبادى [ 5 ] بوده است ، در قيد حيات مىباشد و باقى همه فوت كرده‌اند . مرحوم حاج ميرزا محسن خان مظفر الملك و فرزندان او هنگام مأموريت در لرستان و بروجرد با خانواده‌هاى اشراف و سران ايلات وصلت‌هايى كرده‌اند كه آقايان سرتيپ صارم و صارم الممالك در بروجرد و فرزندان مرحوم كريم خان معظمى حسنوند در لرستان نواده‌هاى دخترى و پسرى آن مرحوم مىباشند . ظاهرا آنچه بدين مطالب مىتوان افزود و راه تحقيق آن مسدود نشده است ، تاريخ وفات حاج ملاباشى است كه قطعا بر سنگ گور وى منقور است و ممكن است در صورتىكه برجاى مانده و محو نشده باشد و يا خود سنگ از ميان نرفته باشد ، مطالبى از قبيل سال تولد يا سال فوت و نام پدر و مادر او را بدست آورد . چون ترجمه حال ميرزا عبد اللطيف طسوجى در هيچ‌يك از كتابهاى رجال و تذكره به‌طور مشروح نيامده بود ، لذا در آن باب به قدر امكان به تفصيل سخن گفته شد و اما ترجمه حال